Derde halte, Torrox

We zijn aangekomen in Zuid-Spanje, in Torrox, nabij Nerja. Hier ontmoetten we ook onze vrienden uit België waarmee we de volgende week samen onze vakantie zullen doorbrengen.

De tapas volgen elkaar snel op.

 Het is plezant in de auto, op weg naar Nerja...

We hadden een Nerja-kenner bij in de auto. We bezochten het toeristische stadje.

 Cerveza's en cava!

 De twee sukkelaars, opgescheept met 3 vrouwen.

 De mannen vlogen in de opkuis van de bar in Nerja van één van de vrouwen. Ze voelden hun thuis achter de bar.

Vandaag reden we naar Almuñecar voor een bezoekje Peña Escrita, een dierenpark waar je gratis vele beestjes kan gaan bezoeken.

 Opeens kwamen er vele dieren naar beneden gelopen. Aan de keuteltjes te zien waren het geiten die er vrij rond liepen.

 En hier en daar zien we eekhoorntjes lopen.

 De tijger.

Nadien reden we naar Almuñecar voor een etentje op het strand. 

De gepensioneerden zijn zeer talrijk aanwezig. En werken aan hun conditie op het strand.

Tweede halte, in Villargordo Del Cabriel

Onze tweede halte was ongeveer 100 km voorbij Valencia, in Villargordo Del Cabriel. Onze camping was nabij een stuwmeer.

Vlakbij onze camping.

In de voormiddag maakten we een wandeling van 5,5 km in een natuurpark in de buurt van onze camping. We werden getrakteerd op een fantastisch uitzicht op de bergen.

Het was soms wel serieus klimmen. 

 Loopgraven van tijdens de oorlog.

's Middags gingen we in een plaatselijk restaurantje tapas eten. Het was er druk. De plaatselijke bevolking was er ook aanwezig. Nadat ze hun stem waren gaan uitbrengen in het gemeentehuis naast het restaurantje gingen ze een pintje drinken. €1,30 voor een pintje op café. Daar zouden we aan kunnen wennen.

In de namiddag maakten we in de regio een rondrit van ongeveer 100 km. Tijdens deze rit kwamen we slechts enkele dorpen tegen en ook maar enkele auto's. We reden ook nog langs de andere kant van het stuwmeer. De waterkrachtcentrale lag stil. We denken wegens te weinig water in het stuwmeer.

We vroegen ons af waarvoor de kooi rechts zou dienen. 

Eén van de dorpjes tijdens onze autorit.

We zijn op vakantie vertrokken. Eerste halte: L'Estartit...

We zijn op vakantie vertrokken. Onze kilometervreter zal verwend worden de volgende weken. We hebben gepland om Spanje en Portugal te gaan verkennen, op (be)zoek naar de zon, mooie bestemmingen en onze vrienden. De eerste halte was in L'Estartit, camping Les Medes. Nadat we geïnstalleerd waren op de camping ontdekten we dat er een binnenzwembad was. Uiteraard hebben we dit uitgestest. Vooral de matroos voelde zich als een vis in het water. Het bleek een luxe-camping op vele vlakken. 's Avonds gingen we met vrienden die in de regio wonen een plaatselijk restaurantje bezoeken. Eén van de betere pizza's die ik ooit gegeten heb (Pizza Don Quichote).

 L'Estartit

 Apéro bij vrienden.

 Tis hier gezellig...

Poes op uitkijk...

Mini-kerstboompje.

’t Zijn dieven…

“t Zijn dieven” dat is een uitspraak die de kapitein al wel regelmatig eens gebruikt voor oneerlijke mensen. Jammer genoeg hebben we nu met echte dieven te maken gehad. Woensdag was in plaats van onze eerste dag vakantie, een dag vol tegenvallers. Na een voormiddag rond bellen en oplossingen zoeken voor een probleem in België hadden we besloten dat dit niet zou lukken en dat we best maar zelf naar België zouden vertrekken. Ik begon met onze valies te maken, de kapitein ging de auto klaar maken. Enkele minuten later kwam hij terug binnen. Er was in onze auto ingebroken. De dieven hadden een raampje ingeslagen en konden zo de deur openen naar een werkgeriefparadijs. 

De kapitein was de vorige avond laat thuis gekomen nadat hij twee dagen aan de Côte d’Azur had gewerkt. Al zijn werkgerief hebben ze gestolen, ergens in de voormiddag. Aangezien hij alles terug nodig heeft als hij opnieuw begint te werken zal hij snel alles opnieuw moeten kopen. Een tegenvaller van enkele duizenden euros. Als kers op de taart had de matroos nog een telefoontje ’s avonds van een klant met een discussie over een factuur. Ook dit draaide slecht uit voor ons.

Gelukkig konden we ’s avonds even uitblazen bij vrienden, met een appeljenevertje. De kapotte ruit konden we niet snel ergens bestellen dus heeft de kapitein er een plexiglas raampje ingezet. Met werkgerief van de buren. We hebben besloten dat we het probleem van België wel ergens in januari oplossen. Eerst tijd voor vakantie, even uitblazen!

 Nieuw raampje in plexiglas.

 Avondje bij vrienden.

Isle-sur-la-Sorgue & Kerstmarkt in Beaucaire

 Onze bootpoes geniet van de laatste dagen op haar bootje.

Op zaterdag reden we naar Isle-sur-la-Sorgue. Dit stadje is gekend voor de antiekwinkels. We liepen eens langs bij de verschillende winkels, en vielen bijna om van de prijzen. We vragen ons af of er mensen aan die prijzen ook soms iets kopen.

Schattig, dat staartje.

Dit weekend is de kerstman op de kerstmarkt op bezoek geweest. Het is de eerste keer sinds we hier wonen dat er een kerstmarkt was in Beaucaire. En het was geslaagd. Verschillende kraampjes met eten, drinken en leuke cadeautjes op het ene plein, en vele beestjes op een ander plein.