Nice, een stad waar het aangenaam vertoeven is.

We trakteerden onszelf op een weekendje Nice, van zondagmiddag tot en met dinsdagavond. Het was niet de eerste keer dat we een weekendje in Nice doorbrachten. We kennen de stad al wel wat ondertussen, net als enkele restaurantjes en winkels. Deze keer hadden we ook een lijstje mee met de verschillende bars en hun happy hour tijdstip. We hebben er enkele getest en goedgekeurd.

 

Yoga-les op het strand.

Veel volk op de Promenade des Anglais, de boulevard aan zee. 

We verbleven voor de derde keer in dit hotel. Een aanrader, prijs/kwaliteit. Wel best even surfen op internet om de beste prijs te vinden.

 Marché aux fleurs

 Op het strand waren zonnekloppers aanwezig.

 Haven van Nice.

 "Vide stock" in de Galeries Lafayette.

 Koffie'tje op een terrasje.

 Lekker eten en drinken.

Zowel op maandag als dinsdag deden we een wandeling van ongeveer 5 kilometer die we gevonden hadden op het internet. Hierbij de link: https://www.nice.fr/fr/visites-decouverte-de-nice/boucles-decouvertes. De eerste wandeling (Madeleine) leerde ons dat Nice ook heuvels heeft. We hebben het gevoel dat we op de top hebben gestaan. De beklimming was hoog, het uitzicht mooi maar niet indrukwekkend. We zagen in de verte de zee, maar ook vele appartementsblokken. 

 Tarascon is ook gekend in Nice. Een school werd naar Alphonse Daudet genoemd, de Tartarin van Tarascon.

 De blauwe fietsen die je overal ziet in Nice. Een leuk initiatief. Een volgende keer misschien eens uittesten?

Happy hour! Een glaasje wijn kan duur zijn in Nice, tot €6 per glas en meer. Gelukkig zijn er vele Irish pubs en anderen die 's avonds een happy hour hebben.

De wandeling op dinsdag was in de Cimiez-wijk. De weg ernaartoe ging langs het park Albert 1er en Masséna. 

 Een "aapje" in de palmboom.

 Naast de lelijke appartementsblokken die talrijk aanwezig zijn in Nice vind je gelukkig ook prachtige gebouwen.

 Museum  Matisse

We kwamen langs het Monastère de Cimiez, een klooster met grote tuin en panoramisch uitzicht. De paters wisten een mooie locatie uit te kiezen. 

  

 Rommelmarktje in het klooster.

 Hotel Régina, een prachtig gebouw dat in de 1ste wereldoorlog ook als ziekenhuis heeft gediend.

 Ingang Parc Valrose.

 Fontaine du Soleil

 Onze auto parkeren we altijd op de Promenade des Anglais. Wandelen op de Promenade is heel leuk, bij mooi weer. Er is altijd wat te zien. Zoals ook op dinsdagnamiddag, wanneer de kranen op het einde van de werkdag terug worden gereden naar een rustiger strand, een kilometer verder op.

Vijf jaar Beaucaire

Vijf jaar geleden arriveerden we in Beaucaire, op 7 november 2010, na een vaartocht van ongeveer 2 maanden op de Belgische en Franse kanalen. Ongeveer twee maanden hebben we over onze vaartocht met 270 sluizen gedaan. Het lijkt voor ons misschien al langer dat we hier wonen. We voelen ons hier thuis, in Beaucaire. 

 Lift van Strépy-Thieu

Op richting Frankrijk.

Vast in de sluis. De sluisdeur was stuk. 

Tanken, het hoort erbij.

Nog nooit was de matroos zeeziek geweest, tot in Tournus. We dachten er meerdere nachten te blijven maar zijn moeten door varen omdat de matroos aan boord niet kon blijven. 

De Saone, dat is al heel wat groter dan de kleine Franse rivieren.

Dan lig je rustig aan de sluis te wachten, klaar om erin te varen. Zie je er opeens een mega groot schip boven komen naarmate de sluis zich vult. Snel hebben we onze motor gestart om wat plaats te maken voor dit schip. De sluiswachters waren niet altijd heel communicatief.

Aankomst in Beaucaire. 

Op zich is het leven hier na de eerste inburgeringsfase niet zo anders dan in België. Ook hier moet gewerkt worden. Maar het aantal zonuren maakt hét verschil. De mistral moeten we er jammer genoeg vaak wel bij nemen. Net als de regen. Een dagje regen is hier zeldzamer dan in België, maar als het regent valt het vaak met bakken uit de lucht. 

Ondertussen kunnen we ook al aardig ons mannetje staan in het Frans. Maar ook Engels hebben we veel bijgeleerd dankzij onze klanten. Op werkvlak begint alles op zijn plooi te vallen. Het heeft allemaal wel wat tijd gevraagd maar beide hebben we nu onze klanten en werk. En ook op sociaal vlak hebben we vaak al een agenda nodig om afspraken in te plannen. Uiteraard missen we de vrienden en familie uit België. Dat kan je niet zomaar vervangen. Maar we genieten zo van ons leventje hier dat we dat erbij nemen. En ook hier hebben we al leuke mensen leren kennen. Vaak ook levensgenieters uit België.

We hebben ondertussen ook de Franse mentaliteit wat beter leren kennen. Vaak in de negatieve zin en we blijven het er wat moeilijk mee hebben soms. Maar graag vermeld ik toch liever de positieve punten. Zoals de "bonjour" die je bijna altijd krijgt als je ergens binnen komt, bij de dokter, in een winkel, ... Ook weten we nu dat de Fransen vaak thuiskomen met een stokbrood, zonder het hoekje. We zien vaak de Fransen al smullen van hun stokbrood, net nadat ze het gekocht hebben.  Ze gaan ook graag lunchen, vandaar dat je 's middags op vele plaatsen goedkope menuutjes kan vinden. En ja daar mag gerust een wijntje of pastis bij gedronken worden, ook al moeten ze erna nog terug werken. 
Zouden we het anders aanpakken moesten we opnieuw kunnen beginnen? We denken het niet. In het begin was het uiteraard wel even zoeken. Zoeken naar werk, sociale contacten en ook zoeken naar de juiste antwoorden in de Franse administratie.