Vaartochtje met ons bootje.

Een jaar geleden hadden we een bootje gekocht op een Franse zoekertjessite. De motor werd gerepareerd en ook het bootje kreeg een kleine  reparatie. En vervolgens wachtte het bootje op ons. Gisterenavond gingen we er de eerste keer mee varen. Heel leuk vonden we het. Het bootje kan nog een likje verf gebruiken en andere kleine verfraaiingswerken maar het is al zeker bruikbaar.

 Ook deze boot kan wat verfraaiingswerken gebruiken.

 Het schip dat enkele maanden geleden was gezonken en boven water werd gehaald ligt nog altijd te wachten op een sloper.

Weekend in Beaucaire & Ruoms.

Elke vrijdagavond is er in juli en augustus "Les Beaux Quais" in Beaucaire. Er is dan telkens een avondmarktje in de hoofdstraat en verschillende vier podia met artiesten. Meestal zijn dit optredens van muzikanten maar de voorbije zaterdag was het bijvoorbeeld de verkiezing van "Miss Beaucaire". Elf mooie vrouwen lieten zich langs alle kanten bewonderen in de hoop het kroontje in de wacht te slepen. De restaurants ontvangen een mengeling van toeristen en plaatselijke bevolking. 

 Zo herken je de echte Fransen, als ze hun chequeboekje boven halen in het restaurant of in de supermarkt.

Op zondag reden we 100 km naar het Noorden om onze vrienden te bezoeken die er momenteel op vakantie zijn. We waren verrast van de vele toeristen die er aan de oevers van de Ardeche afkoeling komen zoeken. Vooral Nederlanders en Belgen blijken graag in de regio te vertoeven. 

 Spelletje "Regenwormen" spelen tijdens het middagdutje van kleine Neil.

We sloten ons dagje af met een etentje bij de plaatselijke... euh... Mexicaan.

Rondrit langs Saint-Guilhem-le-Désert, Pont du Diable en Cirque de Navacelles.

Onze vakantie in eigen streek is nog niet gedaan. We hebben vandaag weer meer dan 300 km bij op de teller van onze auto gezet. Onze rondrit startte in Saint-Guilhem-le-Désert, een toeristisch dorpje op 130 km van Beaucaire.

 De kathedraal van Saint-Guilhem-le-Desert. 

Vervolgens reden we naar de Pont du Diable, op enkele kilometers van Saint-Guilhem-le-Désert. Vanaf deze brug sprongen enkele waaghalzen de Hérault (rivier) in. Voor durvers en niet erg geapprecieerd door de politie. 

 Vanaf deze brug sprongen de waaghalzen naar beneden.

Ook wij gingen verkoeling zoeken in de rivier. We nestelden ons naast de toeristen en plaatselijke bevolking op het strandje naast de Herault. 

Nadien reden we door naar Cirque de Navacelles. Op de kaart leek dit niet zo heel ver af (40 km). In praktijk was het toch wel even rijden aangezien de route ernaartoe alleen maar kleine wegen waren. 

 De Hérault.

Onderweg passeerden we de brug van Saint-Etienne D'Issensac. Ook een indrukwekkende brug van 2,90 m breed over de Hérault. Over deze brug mogen nog auto's rijden.

Vervolgens stopten we nog even langs een waterval iets voorbij Ganges. Ook hier vonden mensen de broodnodige verfrissing. 

Nabij Cirque de Navacelles, een groot keteldal, waren minder bezoekers als verwacht. We waren ook al vrij laat, rond 19 uur. Het uitzicht was adembenemend.