Zondag in Miramas-le-Vieux, Istres & St-Chamas.

De kapitein aan het werken:

Het weekend was weer kort. Iets meer dan een dagje de tijd om even te genieten van de regio. We reden naar Miramas-le-Vieux, nabij Etang de Berre. We waren er nog nooit geweest ondanks dat dit toeristische dorpje op minder dan 50 kilometer van Beaucaire ligt. Het was mooi maar we waren er vrij snel uitgekeken.

 Om in Miramas-le-Vieux te geraken moest je vele trappen doen.

 Uiteraard was er een terrasje voor de vermoeide toeristen.

 En nog een terrasje...

 Een huisje van kaboutertjes?

Plantjes voor €2. Indien je er wil kopen, steek je de centjes maar in de brievenbus.

Na Miramas-le-Vieux, reden we naar Istres. Ik had immers een haventje in gedachten dat we lang geleden al eens bezocht hadden maar wist niet meer juist waar het was. Het bleek ook niet in Istres te zijn. Al was daar ook wel een mooie haven.

Strandje nabij Istres.

Terrasjes met zicht op de haven.

Eén van deze terrasjes hebben we getest en goedgekeurd.

Als laatste reden we naar St-Chamas en daar vonden we wat we zochten. Het kleine haventje. Jammer genoeg lagen er bijna geen boten wegens een evenement dat gaande was in het stadje.

De foto hierboven werd genomen tijdens onze vakantie in 2009. Dit haventje was ons doel vandaag.

 Een project van een moedige klusser.

 De haven van St-Chamas.

De matroos: "Ga eens wat naar links voor de foto. Nog een klein beetje meer naar links". De kapitein: "Nee, nee, ik denk het niet..." :-)

Zondagavond, apéro op ons bootje.

Enkele uurtjes later... Om 22u30 nog altijd buiten zitten. Summertime, we love it!

De vakantie in schoonheid afsluiten.

Onze vakantie zit erop. We hebben het gelukkig in schoonheid kunnen afsluiten met een bezoekje aan onze vrienden die nabij Narbonne wonen. We werden er getrakteerd op een luxe-barbecue en zelf gemaakte biertjes. Wat kan een mens nog meer willen... Een zonnetje de volgende dag? Zelfs dit was dik in orde. 

De volgende ochtend gingen we samen naar Gruissan, een kuststadje nabij Narbonne. Er was de voorbije dagen veel regen gevallen in de regio en hiervan konden we her en der nog wat sporen zien. 

 Op naar de top!

Beaucaire, home sweet home. De volgende weken staat er weer heel wat op ons to do lijstje. Gelukkig is de zomer nog maar pas begonnen.

Vakantie, elke dag genieten. Zelfs bij minder mooi weer.

Ons bootje heeft met ons nog enkele mooie baaitjes verkend nabij Empuriabrava. 

 De rustige zee, als een spiegel. Zalig!

Vrienden op bezoek.

 Vaartochtje met z'n 4'en in Empuriabrava. 

Het weer was niet altijd zonnig. Geen vaarweer dus we sprongen in onze auto en reden naar La Jonquera. Dit is een spaans stadje net over de Franse grens waar je vele outlet winkels en supermarkten hebt. We gingen er eens neuzen en gingen met enkele flessen cava naar huis. Vervolgens reden we langs Capmany en Garriguella. Beide dorpjes zijn gekend voor hun wijnhuizen, maar rond 12u en met slecht weer viel er niet veel leven te bespeuren. We reden door tot in Peralada waar we een restaurantje vonden dat open was. Een wandeling in het dorpje leerde ons dat er niet veel te zien was buiten een kasteel met wat verloren gelopen toeristen en het winkeltje van het wijnhuis Peralada met wijnen en cava's die duurder waren dan in de supermarkt. 

 Peralada

 Toeristen in Peralada.

 Wijntje "Reina Fabiola" in Peralada.

We reden door naar El Port de la Selva. In het kuststadje waren ze nog hun voorbereidingen aan het treffen voor de toeristen. Er werd nog geschilderd en reclameborden werden omhoog gehangen. We lieten het links liggen en reden de berg op naar het klooster van Sant Pere de Rodes. Van hieruit had je een mooi uitzicht op de baai.

 El Port de la Selva.

 Op naar de wolken...

 Uitzicht op de baai.

 Het klooster...

 Spaanse apéro met cava, gazpacho, manchego-kaas, ...

 Roses is wat minder mooi als Empuriabrava. Veel huizen en appartementen liggen er wat verlaten bij.