Pierre à vue

De wind is gaan liggen. Zondag was de mistral in topvorm met windstoten tot 120 km/u. We bleven een dagje binnen. Gelukkig gaan de werken wel voort. Zo werd er een frame gemaakt voor de kast boven de trap. We zijn ook een trapluik rijker om de opening naar onze zolder af te sluiten. De zolder zullen we ook benutten al is het maar om wat rommel te zetten.

 Het frame voor de kast boven de trap.

 Het luik naar de zolder en de lange benen van de kapitein.

 De kapitein komt even tot rust op de zolder. Of is het vooral veel werk dat hij ziet?

 Op een houten balk op zolder vinden we wat inkepingen. We denken het getal 1807 te lezen.

 De matroos komt even een kijkje nemen.

De "macon" en zijn "jeune" hebben hun energie los gelaten op onze achtergevel. Het resultaat is een gevel met stenen. Het plan was om onze gevel opnieuw te beplakken maar nu we de stenen zien die eronder zitten zijn we toch wat aan het twijfelen. We zouden graag wat van deze stenen behouden in onze gevel. Benieuwd wat Mr. Wit hiervan zal vinden. Hopelijk keurt hij het goed... De "macon" heeft er alleszin al zin in om het mooi af te werken. We zijn met hem al even gaan kijken naar andere huizen om te zien wat het mogelijk resultaat zou kunnen zijn.

Vooral de hoekstenen vinden we geweldig.

We zouden het laten afwerken als "pierre à vue". Zo kan de "maçon" de lelijke stenen verbergen en de mooie zichtbaar laten. Dat is alleszins de theorie. De maçon leerde ons ook dat het stukje steen dat je nog ziet de "fleur de pierre" genoemd wordt. Ook de muur naast de trap zou als "pierre à vue" worden afgewerkt. Het grote voordeel hiervan is dat de muur beter kan "ademen". Een voorbeeld dat ik gevonden heb op internet:

Voorbeeld van "pierre à vue".

Allemaal best wel spannend. We leren veel bij... 

De werken gaan verder: tuin, muren en schuren.

We zijn al weer een week verder in onze bouwwerken. Momenteel gebeurt er wel wat, mede dankzij de hulp van een metser die deze week onze ramen heeft vergroot en een deur dicht gemetst. En ook dank aan de nonnekes die een tuinman hebben gestuurd om hun bomen te snoeien. Nu zien we eindelijk onze tuin. We zien ook dat de afspanning tussen onze tuin en die van de nonnekes aan vervanging toe is. Al konden we dit al wel veronderstellen.

 Ons tuintje.

 De mega gesnoeide boom.

 Het zal niet lang meer duren voordat het bovenste en onderste raam groter gemaakt zijn en de deur een raam zal worden.

 We hebben ook een stuk tuin achter onze garage en naast ons huis. Zouden we hier een opbouwzwembadje kunnen zetten? Al even meten wat de opties zijn...

 We hadden een afspraak met meneer Wit om de kleuren van onze gevel te bespreken. Na een half uur wachten gingen we nog maar eens horen of hij wel komt. Zijn collega wist het niet en ook zijn secretaresse kon hem niet bereiken. Hij had nochtans een ganse namiddag afspraken. We hebben onze kleurenstalen achter gelaten en zijn collega ging het dan met meneer Wit bespreken. We zijn benieuwd. Wel is ondertussen onze rolluik achteraan officieel goedgekeurd. Hallelujah!

 Hier komt de WC op gelijkvloers.

 Ons vals plafond is af en het frame voor de zijmuur is een feit. Ook is er al plaats gemaakt voor het schuifraam dat hopelijk binnen een tiental dagen zal geleverd worden. Aan verluchting hebben we momenteel geen gebrek in ons huisje. Frisjes aangezien het buiten maar rond 5°C is.

 In de slaapkamer boven werd er een gat gemaakt voor de kast. Deze kast komt boven onze trap. 

 Ons "raam" boven. Nu hebben we vanuit de slaapkamer ook zicht op de tuin.

 Die tuin ligt ondertussen al aardig vol met steenafval.

 Ook voor ons huisje zijn we een boom armer. Hierdoor zullen we makkelijker in en uit onze garage kunnen. 

 Badkamer met "zeepbakje".

 Ook de matroos trekt haar werkleding aan, en die van de kapitein er boven aangezien het koud was. Met vier pulls, 2 broeken, sjaal en muts valt dat nog wel mee, die koude. Zeker als je dan nog eens de muren afschuurt van beide slaapkamers. Op zo'n momenten ben je blij dat je maar een klein huis gekocht hebt.

Dagje zon, aan zee.

Zondag is rustdag. Het was mooi weer voor 1 februari: zon, een beetje wind en niet teveel wolken. We hadden zin in een dagje zee. Maar eerst pannenkoeken bakken. Al weken horen we hier op de radio reclame voor pannenkoeken en cider. De cider hebben we niet gedronken, maar de pannenkoeken waren heel lekker.

 Een mooie start van de zondag.

 Onze eerste stop was in Sausset-les-Pins. We hadden gehoord dat er daar op zondag een hele leuke markt zou zijn. De markt bleek niet heel bijzonder in de winter. De zee des te meer. Prachtig!

De tweede stop in Carry-le-Rouet bleek een goeie keuze. We verwachtten een rustig kuststadje aangezien het winter is maar blijkbaar is er op elke zondag in februari een marktje en is het de dag van "Oursins et Coquillages". De terrasjes zaten goed vol. 

 Ook aan kazen geen gebrek.

We hadden nog een mooie wandeling gevonden, niet ver van Carry-le-Rouet. Het bleek één van de mooiere wandelingen die we al gedaan hebben. Een aanrader!

Niolon, een klein kuststadje.

  In de verte zien we Marseille liggen.

 Op de eilanden voor Marseille ligt Chateau d'If. Dit willen we al heel lang eens bezoeken. Maar telkens als we het gepland hebben vaart de boot niet wegens teveel wind. Gelukkig hebben we na de eerste poging het telefoonnummer opgeslagen en bellen we nu eerst alvorens naar Marseille te rijden.

Als afsluiter stopten we nog even in Martigues, een mooi stadje aan het Etang de Berre. Maar hier zagen we regen opkomen dus sprongen we snel terug in onze auto.

 De haven van Martigues.

 Vijf minuten later zien we wolken over de haven glijden. Aan de andere kant is er nog een blauwe hemel maar we besloten het er toch voor bekeken te houden.

Vals plafond maken.

Het to do-lijstje in ons huis is nog lang. Deze week hebben we ons best gedaan om dit toch een klein beetje in te korten. 

Ze hebben ons al geïnformeerd dat de ramen pas na 18 februari zullen geleverd worden, eind volgende week zouden de raamopeningen van enkele ramen vergroot worden.

 Terwijl de kapitein zich binnen bezig houdt met de schuine kanten weg te werken, haalt de matroos haar groene vingers in de tuin boven. En gaat ze nog eens horen bij de nonnekes hoe het zit met snoeien van hun bomen die over onze tuin groeien. Ondertussen hebben we de belofte gekregen dat deze volgende week zouden gesnoeid worden. We zijn benieuwd.

 Ons tuintje ziet er weer wat beter uit. De draad van de scheiding kan je niet zien. De bomen die je op de foto ziet zijn allemaal van onze buren.

 Na het koe knuffelen, boom knuffelen, het tuinafval knuffelen. 

 Het frame maken voor het vals plafond ging vrij vlot.

 

 Ook het de Gyproc-platen kopen ging vlotjes. Er zullen er nog volgen.

Meten is weten.

Trots vertelt de matroos aan de kapitein dat ze op het internet misschien een (goedkoop) idee heeft gevonden om als hulpmiddel te gebruiken bij het plaatsen van de (zware) gyproc-platen tegen het plafond. De kapitein luisterde met een glimlach. En hoe zie je dat dan juist? Wel met houten balken maak je een hulpstuk. Ahzo zegt hij met een nog grotere glimlach. "Kijk eens wat er op het dak van de auto ligt", zegt de kapitein. Blijkbaar was "mijn" idee voor hem niet zo vernieuwend. Het bleek wel heel effectief.

Vanaf nu gaan de werken in ons huisje normaal gezien recht naar de finish. Het ziet er wel naar uit dat het nog even zal duren voordat we de finish bereiken.