Minerve, een stadje in de katharenstreek.

Vrienden namen ons mee naar Minerve, één van de "Plus Beaux village de France". Mooi was het zeker! Minerve ligt in het département Hérault, tussen de Montagne Noire en het Canal du Midi. De Brian en de Cesse, riviertjes met een zeer veranderlijk waterpeil, staan aan de oorsprong van dit rotsige fort. Heel bijzonder zijn de natuurlijke bruggen die deze riviertjes gevormd hebben, een soort tunnels in de rots, waar je in het droge seizoen doorheen kunt lopen. Minerve is al bewoond sinds de prehistorie, maar het is vooral de imposante middeleeuwse katharenvestiging, gebouwd door de burggraven van Minerve, die het stadje naam heeft gegeven. In 1210 laat Simon de Montfort, militair leider van de kruistocht tegen de kathaarse ketterij de stad belegeren. Door de natuurlijke verdediging en ligging was de site erg moeilijk in te nemen door het kruisleger, waardoor Montfort uiteindelijk besloot om Minerve te bombarderen met katapulten en slingerwerktuigen. Uiteindelijk capituleerde Minerve op 22 juli 1210 na zeven weken belegering zonder enige voorwaarde. 140 bons hommes en bonnes femmes kozen voor de dood op de brandstapel die in alle haast in de kloof aan de voet van Minerve werd opgericht. Ze weigerden om hun geloof af te zweren en zich te onderwerpen aan de rooms-katholieke kerk. Een gedenksteen herinnert de bezoeker aan deze roerige tijd.

Ondertussen is Minerve een toeristische trekpleister geworden. Het stadje heeft heel wat kunstenaars (en toeristen) weten te verleiden met zijn tuinen en keien geplaveide straatjes. Het prachtige uitzicht krijg je er gratis bij. Extra info: http://home.scarlet.be/~mirepoix/Archeologie/Herault-Minerve.html en http://www.destination-languedoc.nl/articles/minerve-katharenstad-587-5.html

 Minerve ligt in een wijnregio. In de herfst, met wat zon, kan dit mooie foto's opleveren. Jammer genoeg hadden wij een "Belgische" dag uit gekozen om dit stadje te bezoeken.

Minerve, here we come! 

 Eén van de grotten. We hadden geluk, op dit moment is de grot nog bewandelbaar aangezien ze nog droog is.

  

 Dé katapult, of toch een nagemaakte versie...

Gedenksteen. 

 In Minerve waren er tijdens deze periode van het jaar niet veel toeristen te bespeuren. De parking was ook gratis. De poes was wel nog aanwezig.

Na onze vrije dag moest er weer gewerkt worden. Zo werd onder andere de nieuwe kast bij een klant afgewerkt. We zijn blij met het resultaat. 

Alsof het er altijd geweest is, dit plafond met spotjes. 

Ondertussen werden ook de ramen en luiken voor ons huisje besteld. Het heeft ons wel enkele uurtjes gekost om alles nog te bespreken en vooral om een mooie prijs te bekomen. In het beste geval zouden onze ramen midden februari geleverd worden. Volgende week komen de ramenman en onze metser nog samen in ons huisje om de werken te bespreken. De metser zou immers maar een weekje vooraf de muren uitbreken voor de grotere ramen. De ramen zullen licht grijze aluminium ramen worden. De luiken wat donkerder grijs. En voor ons schuifraam naar de tuin komt een elektrische rolluik, ook grijs. We hopen dat onze luikjes een mooi resultaat gaan opleveren maar we hebben er toch wat schrik voor. We hadden eigenlijk liever rolluiken gehad maar als gevolg van de kennismaking met Mr. Wit bleef na veel zagen alleen deze optie van schuifluiken over. Onze ramen zijn immers te groot voor gewone luiken. Nu nog een voordeur, en keuken, verwarming, ...

Nieuwsflash: de subsidies

Deze voormiddag werd ons subsidiedossier voor ons huisje in Tarascon voor de commissie in Marseille behandeld. Deze namiddag mochten we bellen om te horen wat de beslissing was. We waren wat zenuwachtig. Al zo lang zijn we er mee bezig en hebben we er tijd ingestoken om al de nodige papieren te verzamelen en op te volgen. Maar gelukkig is het niet voor niets geweest. Het antwoord dat we aan de telefoon kregen was dat ons dossier werd goedgekeurd. Echt? Ja, jullie mogen de werken laten uitvoeren volgens de offertes die jullie hebben ingediend. Fantastisch! We zijn er nog niet helemaal gerust in. We hebben hier op administratief vlak al veel meegemaakt in Frankrijk. En het officiële document dat de goedkeuring bevestigd zou nog enkele weken op zich kunnen laten wachten. Maar toch, we vieren een klein feestje in zeer beperkte kring. Met de kapitein, matroos en bootpoes! Joepie!

Life is good!

Wandeling in Orgon.

Terwijl onze poes aan haar winterslaap bezig is gaan wij op pad. Nadat we een lunchstop gehouden hebben in St-Rémy-de-Provence rijden we naar Orgon voor een wandeling van 6km.

Herfst in Beaucaire.

 Cheeseburger op terrasje. Hmm...

"Ik zit hier toch niet gemakkelijk hoor..." 

 De wandelroute.

 Orgon city.

 Er staat veel water in de rivier "Durance". Net als in het kanaal waarop onze boot ligt te dobberen. Er is dan ook heel wat regen gevallen in de regio, vooral in regio rond de Ardèche. Gelukkig hebben wij er niet veel last van gehad. In Beaucaire is er heel wat minder regen gevallen en dan nog vooral 's nachts.

 De Notre Dame de Beauregard. Ik hoopte dezelfde foto te kunnen nemen zoals in ons boekje. Maar dat is blijkbaar een andere wandeling.

 De poort naar... 

Zoek de klimmers... 

 En toen waren we verkeerd aan het wandelen. Het was wat zoeken naar de juiste route met wat klimwerk als gevolg.

 De steengroeve van Orgon.

Mooi weer, tijd om de was buiten te hangen. 

Wat een verrassing!

Maandagnamiddag kreeg ik telefoon van een goede vriendin uit België die ik al een tijdje niet meer gehoord had. Hoe gaat het ermee? Blablabla... Zegt ze, ik vind dat we nog eens moeten bijbabbelen. Zeker! Vanavond anders nog eens Skypen? Ze vraagt me of ik geen tijd en zin heb om de volgende dag iets samen te doen, af te spreken. Wat, hoe?! Ze waren onderweg naar Avignon. Opeens werd 11 november toch een feestdag in plaats van een werkdag. Wat een verrassing!

Het was zelfs nog warm genoeg om bij te babbelen op ons terrasje. 

We bezochten met onze vrienden de Pont du Gard, het meest gekende monument van de Gard. Ze waren hier nog nooit geweest, wij waren gidsen voor enkele uurtjes. Zij waren onder de indruk van de brug die al meer dan 2000 jaar oud is.

Zo groot...

De Gardon staat terug op een normaal niveau, niet zoals enkele weken geleden.

Zoals het hoort, een fotoshoot voor de Pont du Gard. 

Quality-time! 

 Pff, al dat gebabbel. Ik word daar zo moe van, denk onze bootpoes.

Tussenin werd er ook verder gewerkt. Zo is er uit het niets bij één van onze klanten een inbouwkast ontstaan. Voor de klussers blijkt dit niet zo bijzonder. Ik blijf het magisch vinden wat mijn klusser allemaal kan.

Nu nog de gyproc ertegen...

We waren nog niet helemaal bijgebabbeld met onze vrienden en spraken dus voor een bonusavondje af in Montpellier.  

Uiteraard kon een bezoek aan een plaatselijk restaurantje niet ontbreken. Toevallig kozen we voor een restaurantje waar je op donderdagavond gratis een flesje wijn krijgt bij het menu. Toevallig... :) 

Hun vakantie zit er bijna op, nu moesten we weer echt afscheid nemen. Maar de volgende date zit er binnen enkele weken alweer aan te komen. Joepie!