Cannes, op zoek naar de zon!

Het weer is zeer wisselvallig. Geen vaarweer dus rijden we naar Cannes om de toerist te gaan uithangen en natuurlijk ook de boten te gaan bekijken.

Cannes, gekend voor het filmfestival en zijn grote haven blijkt nog altijd zeer populair bij de vele toeristen en de rijke medeburgers. 

 Ondanks het minder mooie weer zitten er toch wat mensen op het strand en in de zee.

 Bij de vele strandbars blijven de meeste parasols vandaag toch dicht.

 De zee ziet er aanlokkelijk uit. Jammer dat we onze zwemkleding niet bij hadden.

 Mooie zitbank...

 Kunst.

 Hotelleke.

De mannen wachten geduldig tot de juffrouw al haar foto's genomen heeft. 

 Leuke short!

Vele kleine straatjes met gezellige restaurantjes. 

Doen wij een beetje raar? Maar nee! 

Le bon rythme...

Geladen met een boot in de koffer en een caravan die ons overal volgt reden we naar Agay. Een stadje aan de Côte d'Azur waar we hoopten een mooie kust te vinden. We installeerden ons op een camping met steiger waar ons bootje in het water zou kunnen blijven dobberen gedurende onze vakantie.

 Agay, haven.

 Pompen mannen!

 Onze poes heeft een mooi uitzicht vanuit haar zetel. Al heeft ze daar niet veel aandacht aan besteed.

 De rivier.

 We hadden wat pech met het weer. De eerste vaartocht was onder de wolken waardoor de kust heel wat minder idyllisch was dan met een blauwe hemel en zon.

 Onze mede-reiziger test de temperatuur van het zeewater.

 Verschillende campings aan de rivier met eigen ponton.

 Barbecue-time.

 Ontbijt met zicht op de bootjes en de vele duikers.

 De haven van onze camping.

 Terwijl de matroos de "RIB-move" doet (zich neervleien op één van de drijvers van ons bootje) gaan de mannen op zoek naar mooie baaitjes tussen de rotsen.

Deze rotsen waren wat groenig uitgeslagen. Vreemd. 

 Privé-eiland met mooi optrekje. 

Plonsje doen in een mooie baai. Zalig! 

Etentje met de buren.

We gingen met onze buren lunchen. We hadden "La Table 2 Julien" gekozen nabij Uzès. Dat was smullen. Het menu voor €24 was van het begin tot het einde heel lekker. Je hebt geen keuze in het menu, maar gelukkig viel dit voor ons allen heel erg in de smaak. Hier keren we zeker weer.

Onze garage is gevloerd en ingericht, met rommel. De garage is niet zo groot en stond dus vrij snel vol. Nu hebben we binnen in ons huis alweer wat plaats om te werken.

Mr. Wit heeft ons de voorbije week weer goed bezig gehouden. De stand van zaken? Uiteindelijk was hij akkoord met grijze (gris moyen) aluminium ramen en plooiluiken in een iets donkerder grijs dan de ramen. De deur zal een houten of mogelijk zelfs een alumium deur worden naar zijn ontwerp in het grijs van de luiken. De goedkeuring voor de nieuwe bouwaanvraag die we moesten doen dankzij Mr. Wit zijn grillen heeft ons nog heel wat moeite en tijd gekost. Twee bezoeken aan de stadsdiensten, een tripje naar Arles voor niets aangezien Mr. Wit er niet meer was toen we aankwamen (niet tegenstaande dat we een 45 minuten ervoor hadden gebeld en hij ons gezegd had dat we mochten langs komen). Vervolgens kwam hij ook niet op onze afspraak om 16u30 opdagen. Bij de derde afspraak kwam Mr. Wit aanwandelen en heeft hij onze nieuwe bouwaanvraag ondertekend. Nu nog proberen ons subsidiedossier rond te krijgen. Al de documenten zijn ingediend. Nu is het wachten tot de verantwoordelijke tijd maakt om ons dossier te vervolledigen en naar Marseille te sturen. Normaal gezien zouden we dan midden november hierover meer nieuws hebben. Als de verantwoordelijke in Marseille tenminste akkoord is om ons dossier dan te behandelen. Ongeacht of het voor de afsluitdatum (midden oktober) binnen is of niet, hebben we hier slechts 14 dagen vooraf uitsluitsel over. Eens we bevestiging hebben dat ons subsidiedossier opgestuurd is mogen we wel met de werken beginnen. Traag maar zeker maken we vooruitgang.

Versterking voor de Por Qué No

We hadden een verhuis van de Por Qué No gepland maar deze is jammer genoeg niet kunnen doorgaan. Onze houten palen staken dus voor niets in het kanaal op de "nieuwe" ligplaats. Onze buren die ons hadden geholpen om deze palen erin te steken schoten ons weer te hulp met het terug verwijderen van de palen en deze op onze "oude" ligplaats in het kanaal te steken. Dankzij deze palen kunnen we onze boot wat vaster leggen, "mistralproof". Bovendien zouden we dan niet langer over onze reling moeten kruipen als we op en af onze boot gaan. Heel mooi meegenomen! Nu moeten de palen nog wat versterkt worden. Het verplaatsen was alvast een fluitje van een cent met de kraan.

 Hoe ga je het snelst van de ene boot naar de andere? Je zet je voet in de lus van het touw aan de kraan en je bengelt als een aapje naar de andere boot.

De barbecues volgen elkaar in snel tempo op, met vrienden en klanten. Ons terrasje werd alweer getest en goedgekeurd.