Vrienden bezoeken op de terugweg in Spanje en Frankrijk, mooie afsluiter.

Onze reis loopt op zijn einde maar voordat we naar huis gaan stoppen we nog even bij vrienden. De eerste stop was nabij Estartit, een prachtig kuststadje. Nadat onze caravan geparkeerd was op de oprit van onze vrienden begonnen we aan de apéro, zoals het hoort. 

 Apéro-time met cava.

 Pizza in een plaatselijk restaurantje!

 Camping "Don Bogardos" voor één nacht.

 Gezellig in de auto op weg naar L'Estartit.

We gingen wandelen in L'Estartit, een kuststadje met een mooie haven en de Illes Medes voor de kust. Ideaal voor wie graag gaat varen of snorkelen. Ook de wandelaars, zoals wij, hebben er wat te zien. Een aanrader!

We hadden al vaker mensen horen vertellen over het stadje La Jonquera in Spanje, aan de grens van Frankrijk. Het zou het shoppingparadijs zijn voor alcohol, WC-papier, kleding en veel meer. We waren er nog nooit geweest dus hielden er een kleine stop om ook eens een kijkje te gaan nemen. Hier stoppen we later nog eens met wat meer tijd. Nu moesten we verder omdat we met vrienden hadden afgesproken die nabij Narbonne wonen. Ideaal als tussenstop voor onze laatste avond en nacht.

 Belgisch avondje: verse frietjes, stoofvlees en Belgische biertjes.

 Een Westvleteren gaat er altijd in.

 Kamperen op de oude "boulodrome".

 Onze poes lijkt blij terug op haar bootje te zijn.

Onze reis zit erop. We hebben ongeveer 4800 km gereden, heel veel kunnen doen wat op ons interesse-lijstje stond en vooral genoten van vele dagen zon en lente-temperaturen. Maandag starten we opnieuw aan een werkweek.

Benicassim

We lieten woensdag Marbella achter ons en reden 770 km noordwaarts tot in Benicassim, nabij Valencia. De vakantie loopt ten einde. We proberen nog zoveel mogelijk uit onze laatste dagen te halen al werkt de zon ons wat tegen. Het weer voelt wat Belgisch aan, de ganse dag wolken, soms eens een straaltje zon. Gelukkig geen regen.

 Op weg richting Frankrijk.

 Nachtje op de parking voor de Lidl in Benicasim. Geen slecht uitzicht en 's ochtends vers brood. ;-)

 Nog eens dé Sangria gaan drinken in Oropesa del Mar, een goeike en vers gemaakt.

 Het uitzicht vanop het terras. Met een blauwe hemel zou het wat mooier zijn.

 Zonsondergang, toen was er dus zon.

 Onze poes speelt verstoppertje.

Vandaag rijden we alweer verder, 400 km noordwaarts naar L'Estartit.

El Torcal & Garganta del Chorro

Onze vakantie vliegt voorbij. We zijn onze laatste week al gestart, met weeral een gezellig etentje bij de buren. 

Tijdens onze laatste dag in de regio van Marbella reden we weer het binnenland in richting El Torcal de Antequera. Het is een natuurgebied op ongeveer 14 km van het stadje Antequera. In het natuurgebied vind je uitzonderlijke kartstische rotsformaties, één van de meest indrukwekkende landschappen van Spanje volgens kenners. Er zijn twee wandelingen uitgestippeld vanaf het bezoekerscentrum. Wij gingen voor de lange wandeling van ongeveer twee uur. Het heeft wat geregend de afgelopen dagen dus we passeerden vele plassen, rotsen en andere glibberige toestanden wat onze wandeling weer wat avontuurlijker maakte. Het kalfje dat tussen de rotsen vast lag enkele minuten na de start van de wandeling was even slikken, net als de volwassen koeien die we opeens tegenkwamen op ons wandelpad. We hebben het gehaald en het was zeker en vast de moeite! 

Onze wandelroute.

 Smalle doorgang...

 Oeps, enkele koeien op ons wandelpad. Spannend!

We wilden vervolgens graag de beroemde kloof "Garganta del Chorro" zien. We wisten ongeveer waar deze kloof te vinden was maar niet exact. We zochten dus in een cirkel van ongeveer 30 km naar dé kloof. Met succes. Nabij het stadje "El Chorro" vonden we de beroemde Caminito del Rey (het Koningspad), één van de gevaarlijkste wandelpaden ter wereld, langs de Gargante del Chorro. Dit is een diepe kloof die wordt omringd door honderden meters steile rotswanden. Alleen al bij de aanblik van het drie kilometer lange wandelpad dat deels tegen de hellingen is gespijkerd, krijg je hoogtevrees. Het pad werd aan het begin van de 20ste eeuw aangebracht voor de aanvoer van materiaal voor de bouw van een stuwdam, el Conde del Guadalhorce, later werd het een wandelpad van Alora naar Campillos door de El Chorro kloof. De voormalige Caminito del Rey werd echter in 1905 gesloten omdat er teveel ongelukken gebeurden. In 2006 heeft de Junta de Andalucia een paar miljoen beschikbaar gesteld voor de restauratie van het pad. De werkzaamheden zouden in 2011 aanvangen, maar de onderhandelingen zijn nog steeds gaande. Begin 2010 verongelukte een Zwitserse bergbeklimmer door een val van zes meter. Hij was het zesde dodelijke slachtoffer in twaalf jaar.

 We zagen in de verte mensen "wandelen" over het gevaarlijke wandelpad. Indrukwekkend om ze te zien wandelen op de kloof.

Morgen rijden we terug richting Midden-Spanje om nog enkele dagen te genieten van de zon voor we terug aan het werk gaan.