Marbella, me gusta!

De zon is terug, wij zijn blij. Na even zoeken hebben we een leuke camping gevonden nabij Marbella en zelfs met 2 campingplaatsen in de zon. Onze buren reizen immers nog verder met ons mee.

Marbella, gekend voor zijn mooie jachthaven met luxe-jachten, kon natuurlijk niet ontbreken tijdens onze trip. We bezochten eerst het gezellige stadje met smalle straten, gezellige restaurantjes en winkeltjes. Dat was al geslaagd.   

Vervolgens wandelden we richting de kust, op zoek naar de haven. We vonden er een gezellige promenade met terrasjes en 2 havens zonder luxe-jachten. Hadden we het dan verkeerd begrepen? Waren er in Marbella dan toch geen mooie boten te spotten? Daar moesten we even over nadenken bij een glaasje wijn (& bier). 

 1 van de 2 havens in het centrum van Marbella

 Dit roept herinneringen op...

Dan zagen we een bordje van een ferry-boot die naar Puerto Banús ging. Zou het daar zijn dat we naartoe moeten? Zeven kilometer verder vonden we de boten die we verwacht hadden te zien. De haven had een mooi uitzicht op de bergen en de nodige luxe-winkeltjes langs de zijlijn. Gezellig!

 Theepot te koop voor slechts €950.

 We ontdekken alle facetten van Spanje, zo ook de zeer smalle tunnels om terug naar onze camping te rijden.

Dit vogeltje kwam voor ons raam huppelen deze ochtend. Daar worden we vrolijk van! En ook van dat zonnetje en de lente-temperaturen.

De vuurtoren in Cabo de Gata

Voordat we Cabo de Gata verlieten reden we nog even naar dé vuurtoren. Het was de moeite, de grillige kliffen en mooi uitzicht. We werden er zelfs niet moe van want we konden de auto vlakbij de vuurtoren parkeren.

We zijn woensdag doorgereden naar onze volgende stop, Marbella. Onderweg passeerden we duizenden serres.

Op zoek naar goud.

Volgens de weersvoorspellingen zouden we de laatste dag slecht weer gisteren hebben gehad. Het was rond de 15°C met wind en geen zon te bespeuren. We besloten om toch onze rondrit die we eerder niet hebben kunnen afmaken nog te doen. We reden dus naar de kust, richting het meest Zuidoostelijke punt van Spanje. Het plan was om de vuurtoren van Cabo de Gata te bezoeken wat het meest zuidoostelijke punt van Spanje is maar we lieten ons misleiden door onze reisgids en zagen de vuurtoren in de verte. Na een wandeling van enkele kilometers bergop met veel wind in de muts kwamen we bij een toren en hadden we pas door dat dit niet dé vuurtoren was. Die stond nog enkele kilometers verderop, makkelijk bereikbaar met de auto, maar wel langs een andere weg. Merde! ;-)

Aan cactussen geen gebrek. 

De bushalte. De weg naar de stranden was onverhard. We hebben onze auto dus in 4x4-stand gezet.

Met mooi weer kan je hier prachtige foto's nemen.

Bijna evenveel kleuren als een regenboog.

De toren in de verte die een vuurtoren had moeten zijn maar het niet was. Hieronder het zicht op de vuurtoren in de verte.

Zandheuvel in zicht!

Verlaten stranden en dorpjes.

Vissers in actie.

"Mirador"

Als we dan toch geen zon kunnen vinden gingen we maar goud zoeken. Volgens onze gids was er immers een oude goudmijn in Rodalquilar. Als we het dorp binnen reden vonden we eerst verlaten huizen. We volgende de bordjes richting de "Minas de Or" en we kwamen terecht op een onverharde weg door goudgele rotsen en langs de vroegere goudmijn. Onze auto was ondertussen een echte jeep geworden dus we volgenden deze weg gedurende een tiental kilometers terug richting camping.

Goud hebben we niet gevonden, maar vandaag schijnt de zon al terug volop!