Het zonnetje was in topvorm, wij dus ook. We deden een rondrit van ongeveer 270 kilometer. De rondrit bleek net wat te ambitieus maar gaf ons wel een goed beeld van wat er in deze regio zoal te zien is.
De eerste rit ging naar de desierto de Tabernas, 30 km ten noordoosten van Almería. In deze regio vind je een glooiend maanlandschap met enkele palmbomen, cactussen, indrukwekkende heuvels en ravijnen en kristalhelder licht. Ideaal voor vele filmmakers om westernfilms te maken met lage productiekosten. De oude filmsets van enkele Spaanse wildwestfilms kan je bezoeken in het themapark Mini-Hollywood en andere. Wij keken even over de hekken naar het park en zetten onze tocht verder.
Woestijnachtig landschap nabij Cabo de Gata.
Mini-Hollywood nabij Tabernas
We reden verder de bergen in op zoek naar mooie uitzichten in de Desierto de Tabernas. Deze vonden we. Het bochtenwerk hadden we na een half uurtje wel wat gehad en toen de uitzichten niet meer zo'n indruk meer op ons maakten daalden we terug af richting Sorbas, een dorpje dat boven een hoge ravijn hangt.
Bijna op de top van 2168 meter, bij het "Observatorio del Calar Alto".
Sorbas, gelegen in het Parque Natural de Karst en Yesos.
"Mirador" nabij Los Molinos del Río Aguas
Na de bergen, naar de zee! We zetten koers naar Mojácar. Volgens onze reisgids was dit stadje vroeger één van de mooiste badplaatsen van Andalucía, voordat het in handen viel van de projectontwikkelaars. De ligging blijft wel spectaculair, hoog in de schaduw van de Sierra Cabrera en met uitzicht op de Middelandse zee. De zon maakte ons ondertussen duidelijk dat het bijna tijd was om aan de aperitief te beginnen. We genoten dus vooral vanuit de auto. De eerste indruk was positief dus hier keren we nog weer.
Leuke bochten, hoge bergen maar niet voor iedereen even leuk aan de autowrakken te zien.
Voordat we huiswaarts reden passeerden we nog langs Carboneras en Agua Amarga. Eveneens leuke kuststadjes maar we verkennen ze later nog wel. Nu hadden we dorst!
