5 februari 2014

De wereld van de cava

Onze dagen beginnen vaak met verse broodjes uit de gloednieuwe oven terwijl we bespreken wat we zouden kunnen doen. Na de afwas van de vorige avond springen we in de auto op weg naar onze bestemming. Dit loopt meestal zoals gepland behalve deze middag. De auto pruttelde tegen en viel stil. Het lukte om hem opnieuw te starten maar ook dan draaide hij vierkant. We keerden dus rechtsomkeer terug naar onze campingplaats. Hier werden verschillende "tools" boven gehaald om te onderzoeken wat er mis zou kunnen zijn. Ook op internet werd wat gesurfd naar tips. Er werden enkele onderdelen gepoetst en ook de brandstoffilter werd vervangen. Gelukkig hadden we hiervan een reserve bij want dit bleek het probleem. Of dat hopen we toch. De auto draait terug zoals 300.000km geleden en hij bracht ons zonder problemen naar Sant Sadurni d'Anoia, het hart van de cava met meer dan 80 cava-huizen.


We stopten eerst bij Cordoníu maar hier wilden ze ons geen rondleiding meer geven. Morgen of overmorgen zouden ze ons wel willen ontvangen voor een rondleiding voor €9/persoon. 




We probeerden het ook nog even bij Freixenet. Hier wilden ze ons met veel plezier, en voor €7/persoon, een rondleiding van ruim anderhalf uur geven. 




 Hét logo van Freixenet, het jongetje met rode pet, heeft echt bestaan. Hij is enkele jaren geleden gestorven. Dit logo gebruiken ze nog altijd, vooral in Spanje. Misschien roept het logo in het buitenland, waar het minder gekend is, toch wat vragen op. Een jongetje met een fles cava onder de arm...



Cava mag gemaakt worden uit negen druivensoorten waarvan de belangrijksten de Xarel-lo, Macabeu en Parellada zijn. De laatste zou ervoor zorgen dat je door zijn verfrissende smaak vrij snel een glas en zelfs een fles cava leeg drinkt, volgens onze gids. 
Onze gids, gevolgd door een groep Koreanen met hun eigen gids, was trouwens een goeike. De Koreanen kregen hun info via hun oortelefoontjes van hun gids wat ervoor zorgde dat wij onze privé-gids hadden. Met een bende Koreanen op de achtergrond... 

 Belangrijk voor de cava is een fles bestaande uit glas dat voldoende dik is om de druk van de bubbels, gisting, aan te kunnen en met een holle bodem. Gemiddeld weegt een fles cava ongeveer 1,5 kg en heeft de fles minimum 9 maanden rijping achter de rug.





 De oude flessen Freixenet hadden een platte bodem wat voor "ontploffingsgevaar" zorgde door de druk van de gisting. 




 Op het elektrisch treintje, met een bende Koreaanse toeristen, door de kelders van Freixenet.


 Jammer dat we alleen de "zwarte" fles mochten proeven. Deze kennen we immers van vele feestjes in België. In de winkel vonden we de andere soorten om thuis, of op vakantie, nog even na te genieten. Wij kozen voor de Freixenet brut Nature. Volgens onze sympathieke gids was dit de cava van de Spanjaarden. 

 Aperitivo op z'n Spaans met manchego-kaas en serrano-ham.

4 februari 2014

Regio rond Barcelona

We zijn met wat vertraging dan toch vertrokken geraakt op "wintervakantie". Voor ons betekent dit, naar de Spaanse zon. De eerste stop was nabij Narbonne voor een bezoekje bij vrienden. 


 Luxe-ontbijt in goed gezelschap.
De Pyreneeën laten we achter ons. De eerste stop is in Vilanova I la Geltrú. We zetten onze caravan op een mega-camping. Niet helemaal ons ding maar wel met een goede ligging op 50km van Barcelona centrum, 10km van Sitges, 70km van Montserrat en in het hartje van de cava-streek. 

 17°C, een goed begin.
 Tv Vlaanderen werd reeds geïnstalleerd.
 Poes, check.
 Afwasmachine, check.
 Car-caravanwash, check.
Tijd om de toeristen te gaan uithangen. We reden eerst van Vilanova I la Geltrú. Het was duidelijk dat hier in de zomer wel wat te beleven valt maar niet in de maand februari. We stapten na een bezoekje aan de haven, terug in onze auto richting Sitges.
Sitges is een aanrader. Gezellig kuststadje met beweging in de winter. Vele restaurantjes waren open en terrasjes druk bevolkt. We deden een wandeling langs de promenade met natuurlijk een pitstop op een terrasje. We hadden ook zin om het Bacardi-museum te bezoeken maar jammer genoeg was dit gisteren gesloten voor het publiek. Een excuus om nog eens terug te keren.

 Promenade in Sitges.



 Casa Bacardi, gesloten voor de toeristen = spijtig!


Drankje met zicht op zee: cerveza y Sangria = genieten!