Hartje Luberon met minder wind en mooie steden zoals Lourmarin, Bonnieux en Goult

We zochten op de weersite Meteo.fr waar er vandaag minder wind zou zijn. Dit zou volgens de site in de Luberon zijn. We stapten in onze auto richting Lourmarin, een stadje in hartje Luberon. In dit stadje had ik vrijdag nog een afspraak gehad en het zicht op het Lourmarin vanuit een huis had mijn nieuwsgierigheid gewekt. Op een tiental kilometer van Lourmarin ligt ook het stuwmeer St-Christophe. Ook een omwegje waard. Na Lourmarin reden we verder richting Goult en Bonnieux. Dit is een mooie regio waarnaar we zeker nog eens terug keren.

Onze rit van vandaag van ongeveer 180km.

 Bassin de St-Christophe

In het stadje Lourmarin stonden de terrasjes buiten en liepen ook nog wat toeristen rond, waaronder wij. 

 Terrasje in Lourmarin!

De rit door de Luberon is heel mooi. De herfst is volop aan de gang en levert prachtige kleuren op voor de foto's.

In Bonnieux genoten we van het fantastische uitzicht.

In de verte zie je de top van de Mont Ventoux.

Rukwinden tot 100km/u in Beaucaire.

Het lijkt wel alsof we terug op zee aan het varen zijn door de hevige Mistral-wind die momenteel door de Rhônevallei waait. Onze boot gaat van links naar rechts, alles wat los staat beweegt of gaat vliegen. Dit windje levert ons wel een zonnetje dus heeft ook zijn voordelen. Ik weet niet goed wat ik zou kiezen als ik moest kiezen tussen bewolkt en geen wind of de hevige wind en zon. De volgende dagen is er alleszins nog meer van dit weer voorspelt.

Vlamingendag: bezoek aan de steenkoolmijn in Alès

We hadden vandaag afgesproken met andere "Vlamingen in het Zuiden". Op het programma stond een bezoek aan de steenkoolmijn in Alès. We waren onder de indruk en kunnen een bezoek aan de mijn ten zeerste aanraden. De gids deed zijn uiterste best om ons een idee te geven van het leven onder de grond vele jaren terug. Het deed ons nog maar eens beseffen hoeveel geluk we hebben met ons leventje. Na het bezoek werd er gegeten en gedronken. Hoe kan het ook anders!

 In de lift.

Aigues-Mortes - Beaucaire

Maandagnamiddag gingen we voor een strandwandeling op l'Espiguette, nabij Le Grau du Roi. Na een druilerige dag begon het eindelijk wat op te klaren.

 Er stond een fris windje...

 Aigues-Mortes, zonsondergang.

Op dinsdagochtend verlieten we voor 8 uur 's morgens Aigues-Mortes. We wisten nog niet of we direct naar Beaucaire zouden doorvaren of nog een tussenstop zouden maken. We kozen voor het laatste en meerden nog voor een nachtje aan in hartje Camargue nabij St-Gilles.

 Even aanmeren om te ontbijten.

 Dit geladen vrachtschip had niet veel zin om maar enkele centimeters voor ons van haar koers af te wijken. Misschien dat het slechte weer de kapiteinsvrouw wat nors had gemaakt.

Aangemeerd in de Camargue, op wandelafstand van St-Gilles. Na een stadswandeling in St-Gilles kunnen we besluiten dat deze stad nog altijd niet in onze top 20 staat. Gelukkig heeft St-Gilles wel enkele goede wijndomeinen waarvoor we wel nog terug keren.

 De mevrouw van het toerismekantoor stuurde ons naar hartje St-Gilles, naar één van de weinige bezienswaardigheden van de stad. We waren niet erg onder de indruk.

Vanochtend vertrokken we naar onze eindbestemming, Beaucaire, waar we na de middag zouden aankomen. Net op tijd want er stond nog wat werk op onze agenda in de namiddag. Het normale werkritme kan terug beginnen met vanaf nu een weekend op zaterdag en zondag. Wat een luxe.

 Op wacht voor de sluis...

In de sluis van Nourriguier. Gelukkig was de VNF niet aan het werk aan de sluis zoals op hun planning stond. Dit hadden we voor het vertrek naar de werf even nagevraagd.