Van Koljoere tot in Spanje.

Zoals de echte Fransen zijn ook wij "op congee" in augustus. We vertoeven van zondag tot vrijdag in de streek rond Perpignan. We zitten met onze caravan op een soort "camping rural", een beetje zoals op een boer zijn veld maar dan met douches, water en andere faciliteiten. Het bevalt ons hier prima. Vooral ook de rust die we hier gevonden hebben in tegenstelling tot vele andere campings hier in de buurt die nog voller zijn dan volzet.

 Uiteraard gaat onze bootpoes ook mee aan vaste wal.

Een bezoek aan het stadje Collioure stond al heel lang bovenaan ons verlanglijstje. Dit stadje ligt nabij Perpignan, niet ver van de Spaanse grens en is gekend voor zijn haventje, gezellige straatjes en leuke sfeer. We hebben dit alles er terug gevonden samen met vele toeristen. We wilden er graag iets gaan eten en vreesden om een goed restaurantje te vinden. Als bij wonder zijn we erin geslaagd om in het centrum van Collioure een betaalbaar, gezellig en lekker restaurantje te vinden. 

 Assiette de tapas

Poisson frais

 Heerlijke chocolademousse

Port Vendres 

In Collioure zagen we verschillende keren het drankje "Banyuls" op de drankenkaart staan. Ook Sangria gemaakt van "Banyuls". Onze nieuwsgierigheid was gewekt! Even later stonden we in de "Cellier de Templiers", een grote toeristische wijnbrouwer die de bezoekers gratis gidst doorheen het wijnhuis en erna zijn wijnen laat degusteren. Het drankje "Banyuls" blijkt uit dezelfde familie te komen als de porto maar is toch net weer wat anders. Wat we indrukwekkend vonden waren de enorme vaten van meer dan 200 jaar oud die nog altijd gebruikt worden en regelmatig met water besprenkeld worden opdat ze niet te droog worden. Ook waren we verbaasd om te horen dat de eiken vaten ook buiten in de zon worden gelegd om de wijn te laten "rijpen". Een wijn op zonne-energie. Lekker!

 De degustatie! Lekker...

We reden verder langs de Côte Vermeille richting Spanje. Net over de Spaanse grens zijn we terug gekeerd. De kust is prachtig met zijn hemelsblauwe zee en ruwe rotsen.

 Cerbère, het laatste stadje van Frankrijk.

 We zochten en vonden afkoeling in de zee!

Taureau piscine in de Arena van Beaucaire

Gisterenavond gingen we voor de eerste keer kijken naar een "Taureau piscine", ook "toro-piscine" geschreven. Het spektakel begon om 22u. Wij kwamen pas rond 22u20 maar dit bleek nog op tijd aangezien het tot ongeveer 24u duurde en volgens de ticketverkoopster net gestart was. De inkom was €5/persoon. De opzet van het spel is om de stier in het zwembad te krijgen. Degene die de stier in het zwembad krijgt, krijgt een som geld. Deze som is afhankelijk van de plaatselijke sponsors en schommelt tussen de €5-35.

Daar gaat de stier over de houten omheining van de arena. Dat heeft ze meermaals gedaan...

Er werd gevraagd aan de "uitdagers" van de stier om rondjes te draaien op de "piscine". Degene die het laatste overblijft wint een mooie prijs (geld).

Ongelofelijk hoe snel een "vachette" kan zijn.

Als bij wonder overleeft het "zwembad" de avond...

Bijna iedereen in het zwembad behalve de stier...

Auw!!

Filmpjes...

Op naar de 600.000 km...

In het jaar 2000 kwam de "groene auto" in mijn leven. Toen was hij al tien jaar oud. 

Ik heb er enkele bijzondere momenten mee beleefd. Zo bracht hij ons naar Parijs voor een Erasmusstage van drie maanden. Gelukkig kwam hij ons ook terug halen.

Hij vervoerde heel veel materiaal de afgelopen jaren. Waaronder materiaal om aan onze boot te werken zodat we aan ons Frankrijk-avontuur konden beginnen.

Ook leerde ik auto rijden met deze Duitse vierwieler. En ook dat heeft hij overleefd.

Ondertussen blinkt er een Franse nummerplaat op de auto en heeft hij een nieuw leven onder de zon. Hier heeft hij ons al vergezeld op verschillende vakanties.

En ondertussen is hij omgedoopt tot "camionette". Hij blijft maar rijden van Beaucaire naar St-Tropez en overal er tussenin. Het blijft ons verbazen wat we er allemaal in krijgen. 

Na de eerste twee jaar in Frankrijk vreesden we voor het einde van de "groene auto". Hij moest immers terug naar de technische controle en met ongeveer 500.000 km op de teller is dat toch wel spannend. Hij werd afgekeurd. Zoals we verwacht hadden waren de banden niet meer volgens de norm en ook de lichten moesten opnieuw afgeregeld worden. We hadden nog veel meer verwacht maar gelukkig kwam dit niet. Onze auto heeft dus nieuwe "schoenen" gekregen en ook zijn bril is terug gekuist. Afrika wacht op hem maar hij mag toch nog even in la douce France blijven. Op naar de 600.000 km!

Het leven zoals het is met de leuke en iets minder leuke dingen.

Het leven zoals het is... Het vakantieseizoen is volop bezig. Dat brengt wel wat werk met zich mee voor ons, waaronder schoonmaken van vakantiewoningen. Soms kan je (eens heel veel) geluk hebben dat gasten een flesje Chateauneuf-du-Pape voor je achter laten, andere keren laten ze wel minder leuke dingen achter zoals hun vuilniszakken.

 Grrr...

 Onze poes heeft een zwaar leven momenteel met de warme temperaturen...

Ons huisje is bijna klaar om met de werken te starten. De zetels en kasten zijn weg en het is helemaal leeg. Het lijkt nu weer wat groter. De klussers moeten echter nog even hun batterijen opladen voordat ze met de werken starten. Dit zal pas in het najaar zijn als de temperaturen onder de 25°C zakken.

Begin deze week kregen we een zeer zwaar onweer over ons heen met alles erop en eraan. Regen en bliksem zoals we het hier nog nooit hebben meegemaakt. 

In juli zijn er elk jaar feesten in Beaucaire. Dit jaar hebben we het wat aan ons laten voorbij gaan behalve als het voor onze deur passeert. Leuk!

We proberen ook het nuttige aan het aangename te koppelen. Een vergadering op het achterdek. Veel leuker dan in een kantoorgebouw! 

 Blauw zwembad: we love it!!

Mooi huis met zwembad, vanaf volgend jaar te huur in de regio van Béziers. Het panoramisch uitzicht is in de prijs inbegrepen.