22 september 2012

Monaco, waar de rijken op aarde samen komen.

Het was alweer enkele jaren geleden dat we nog eens naar Monaco geweest waren. Het mekka voor de rijken op aarde. Onze camping lag op slechts anderhalf uurtje rijden van centrum van deze kleine staat dat geen deel uitmaakt van de EU. Het was er heel druk, mede doordat er een grote "Yacht Show" was. Deze show lieten we toch maar aan ons voorbij gaan toen we zagen dat de inkom €70/persoon was. We genoten van een wandeling doorheen de stad en het uitzicht op de pracht en praal.
Er lagen vele boten voor de kust van Monaco. De kleinste boten waren dubbel zo lang als onze boot, de grootste meer dan 7 keer zo lang. En dan zeggen ze dat "size doesn't matter". :-)


De "Yacht Show" van Monaco. 

Gezellig lunchke op het terras van "Billig". 
 De minder mooie kant van Monaco: de vele appartementsblokken. 

Leuk zonnedek! 

Eentje meer of minder... 




Ook voor de fenders gaan de yacht-eigenaars "om ter grootste"...  

Het zeilschip "Athena", gebouwd in Nederland en te koop voor $95 miljoen USD. Het schip is 90 meter lang en prachtig. We zijn telkens weer verbaasd hoe perfect de luxeschepen afgewerkt zijn. Alles is perfect glad en blinkt. Ter info: de eigenaar heeft ook nog een boot van 47 meter en 42 meter.


Het schip "Lady Moura", dat enkele meters verder in de haven lag aangemeerd is 105,8 meter groot. De informatie die je kan terug vinden op Wikipedia is al even indrukwekkend. Het schip is enkele meters breder dan dat de "Por Qué No" lang is. 

Een mega cruise-schip "Carnival Breeze". Zoek de glazenwassers... 

 Dit prachtige cruiseschip is wat minder glad dan de privé-schepen. Je ziet duidelijk de metalen platen die aan elkaar gelast zijn.
 We vroegen ons af waarom de sproei-installaties langs de buitenkant van het schip bevestigd zijn. We veronderstellen dat dit is om de ramen te kuisen...


Enkele jaren geleden zijn we hier in de zee gaan zwemmen maar deze keer was de zee toch wat te wild. 



Ook een "Riva"-boot mag zeker niet ontbreken in Monaco. 



 Oceanographic





De haven van Monte Carlo. 



Palais de justice. 

 Het casino van Monaco. We zijn even binnen gaan kijken maar jammer genoeg was het verboden om foto's te nemen... Er werd wat gegokt en de Euro-biljetten kwamen en gingen. 


De vakantie is weer voorbij, terug naar ons eigen leventje op onze boot in Beaucaire. We kunnen weer dromen van gladde boten, mooie auto's maar vooral genieten van ons eigen "echte" leventje in een haven in la douce France.

19 september 2012

Laatste tripje van de zomer 2012

De temperaturen zijn hier al wat gedaald, tot onder de 30 graden, de wind is wat frisser maar gelukkig is de zon nog vaak aanwezig waardoor het zomergevoel nog blijft verder duren. We genieten nog een laatste keer van enkele dagen vakantie, deze keer aan de Côte d'Azur op slechts 200 kilometer van Beaucaire. Er is nabij Port-Grimaud een camping waar we graag op vertoeven. We zijn hier al jaren één van de vele vakantiegangers tussen de andere Belgen, Nederlanders, Engelsen, Denen en Duitsers. We genieten van de rust en het fantastische uitzicht op St-Tropez maar misschien nog meer van het kijken naar de vele boten en het even wegdromen. Misschien moeten we toch maar eens een Lotto-formulier invullen...

 Ons uitzicht vanop ons terrasje.
 Hip, hip, HOERA, Dennis was jarig tijdens onze vakantie! Dat hebben we gevierd met "gewonnen brood", een vaartochtje in St-Tropez en een rustig avondje met uitzicht op zee.

St-Tropez was deze keer vrij "leeg". Vele boten waren vertrokken waardoor de mooie huizen zichtbaar waren. 



 Een close-up van een mega-schip! 

 Plage de Pampelonne, één van de gekende stranden nabij St-Tropez




Groot schip met enkele exclusieve terrasjes. 

Onze camping... 

Port Grimaud, een beetje Venetië, op wandelafstand van onze camping. 




Wijnwinkel "Avec Modération..." 





Onze bootpoes haar nieuwe "nestje".

15 september 2012

Er werd zeer hard gewerkt de voorbije week, vooral door de kapitein. De laatste openingen in ons dak werden dicht gelast, roest op ons bootje werd aangepakt en kreeg verschillende lagen verf te verwerken. Jammer genoeg was er wel wat roest te bespeuren. Vijf dagen later ziet de Por Qué No er alweer veel beter uit al zouden we gerust nog een weekje verder kunnen verven en schuren. We laten ons boot echter eerst wat bekomen terwijl wij uitrusten om in de herfst terug onze verfpot bij de hand te nemen.






Onze bootpoes vindt al die schuur- en verfwerken maar niets. Dat maakt veel lawaai en ze mag niet buiten! 
Ook de matroos helpt tussen door eens een handje.