22 maart 2012

Zwemspeeltjes

Het was alweer weken geleden maar eindelijk heb ik mijn zwemzak nog eens uit de kast gehaald. Onder het motto "wat beweging kan zeker geen kwaad" trok ik naar het overdekt zwembad in Beaucaire. Ik was echter niet de enige die dit idee had. Een heel opmerkelijk verschil tussen een zwembad in Frankrijk ten opzichte van in België is dat bijna 60% van de zwemmers in Beaucaire uitgerust zijn met "zwemspeeltjes". Ik werd in het bad aangevallen door zwemvliezen en plankjes en ze hadden nog andere dingen waar ik het bestaan niet van kende. In België zijn er ook meestal verschillende banen in het zwembad waaronder eentje voor trage zwemmers, snelle zwemmers, ... Hier in Beaucaire hebben ze daar nog niet van gehoord. Iedereen zwemt waar hij wil en dus door elkaar als het wat drukker is. Als er dan nog een aantal zwemmers rustig op hun rug of achteruit zwemmen, en dus niet zien waar ze zwemmen, begint het een uitdaging te worden. Na 10 lengtes werd ik er al aan herinnerd dat mijn conditie wat beweging kon gebruiken en had ik het al wel wat gehad met de drukte. Maar, ik ben met veel trots het zwembad buiten gestapt met 40 lengtes op mijn teller. Volgende week ga ik terug, same place, another time!

De markt in Beaucaire. We zijn het al gewoon ondertussen maar ik blijf het heel leuk vinden. Elke donderdag en zondag kunnen we te voet naar de plaatselijke markt voor groenten, bloemetjes en andere snuisterijen. Ik geef toe, die snuisterijen (kleding, kousen, potten, pannen, juwelen, ...) stellen niet zoveel voor maar brengen wel een leuke sfeer op de markt.
 Let op de linkerbovenhoek van deze foto: 27°C volgens de thermometer van de plaatselijke apotheker.
Celine, een vriendelijke vrouw die ons al heel veel olijven heeft verkocht was er vandaag (weer) niet. Maar ze heeft er een enthousiaste concurrent bij gekregen. Een vriendelijke verkoper, "Kaddour", met ook lekkere olijven. 







Het is een specialeke, onze bootpoes. Ik heb al vele poezen gezien maar zelden eentje dat zo rustig ligt te slapen gedurende meer dan een uur.

20 maart 2012

Ongelofelijk!!

Ik had vandaag het geluk om de vernieuwde toeristische trekpleister "Carrières de Lumières" met het spektakel "Gauguin Van Gogh, les peintres de la couleur" in Les Baux de Provence te bezoeken. Deze site is vanaf 30 maart 2012 terug open voor het grote publiek na 18 maanden gesloten te zijn tijdens het juridisch getouwtrek voor deze uitzonderlijke steengroeve. 
Voor mij was het de eerste keer dat ik deze plaats bezocht dus ik wist niet goed wat te verwachten en kon ook niet vergelijken met wat het vroeger was. Maar wat was ik onder de indruk! Wat je ziet is heel moeilijk te omschrijven. De toeschouwers krijgen gedurende 35 minuten een "film" te zien die geprojecteerd wordt over gans de steengroeve (5000m²) waarin je kan rondwandelen terwijl de film loopt. De maker van de film, Gianfranco Iannuzzi, heeft gespeeld met de verschillende vlakken in de steengroeve inclusief de grond. 
Ik had het gevoel dat ik in een schilderij van Van Gogh of Gauguin rond liep. Alsof je droomt met je ogen open. Een aanrader!
Enkele cijfers over Carrières de Lumières:
- Oppervlakte van de projecties: 6000 m² waarvan 4000 m² op de muren en 2000 m² op de grond)
- Hoogte van de projecties: 6-14 meter
- Installaties: 70 videoprojectors, 22 luidsprekers
- Aantal beelden die getoond worden per spektakel: ongeveer 3000
Ik ben alvast heel blij met het resultaat van onderstaande foto's genomen met mijn klein fototoestel. 
Website: http://carrieres-lumieres.com/ en http://www.gauguin-vangogh.com/
 De muren van de steengroeve






  








 Na de film over Van Gogh en Gauguin volgt nog een korte film met als titel "Metamorphoses", een reis tussen "les éléments" en "la matière".




Na de projectie van de film kan je verder de rest van de steengroeve ontdekken.



 Mathieu Defline, directeur van Carrières de Lumières
Na afloop van het bezoek mochten we gaan lunchen in La Cabro d'Or in Les Baux-de-Provence. Niet een restaurant waar we onder ons twee even zouden gaan eten, vooral door het prijskaartje. Maar een reden te meer om er extra van te genieten als je de kans krijgt. Heerlijk wat de kok daar op tafel heeft getoverd. Het adres en meer informatie over het restaurant is te vinden via deze link.

18 maart 2012

Regen?!

De kop is eraf, het is gebeurd! De eerste regen van 2012 is met veel enthousiasme uit de hemel gevallen. We waren er eigenlijk wat op aan het wachten. Niet dat we graag regen hebben maar maanden zonder regen kan toch ook niet blijven duren. We denken dat het van november geleden is dat we nog regen hebben gehad. Toen zelfs met overstromingen tot gevolg. Nu zijn de weersvoorspellingen iets minder streng. Eén dagje regen, net op de "zondag". Ach, we hebben het geluk om vandaag te mogen gaan lunchen. Regen of zon, gezellig zal het er zeker zijn!
En we hebben vrijdag nog genoten van een lunch op het terras buiten. En kunnen dat morgen waarschijnlijk weer. Vive (le Sud de) la France!



13 maart 2012

Op zoek naar een interieur met kasteelallures?

Voor wie net als ik houd van kastelen is deze cataloog leuk om te zien. Een veilingshuis uit Parijs veilt de inhoud van een kasteel met 45 slaapkamers. Indrukwekkend!

12 maart 2012

Weekend boordevol leuke dingen

De vorige werkweek lijkt nog maar pas ten einde en de volgende werkweek is alweer begonnen. Wat vliegt de tijd!
 Lunch op een donderdagmiddag.
Ook mannen houden van "shoppen". 
We hadden een heel leuk maar vermoeiend weekend. Een combinatie van een dagje met Vlamingen in Uzès en Leuvense vrienden die op bezoek zijn in Beaucaire sinds vrijdag maakt dat ik nu met kleine oogjes op een maandagochtend achter mijn computer zit. Maar we hebben het ervoor over want het was weer een zeer fijn weekend!
Zaterdag hadden we een dagje met de "Vlamingen in het Zuiden" mee georganiseerd in en rond Uzès. Daar vind je immers een prachtig wijndomein van 2 Vlamingen, Ilse en Koen. Het wijndomein Perdrix-Lasouche hebben ze zelf opgebouwd. Letterlijk en figuurlijk. Ondertussen hebben ze verschillende zeer lekkere rode wijnen die te vinden zijn in de betere restaurants in België waaronder het Hof van Cleve. Ze baten ook hun eigen Chambre d'hôtes uit te midden van de wijngaarden waar ze in de zomer hun handen mee vol hebben. We vonden het enorm leerrijk om te horen hoe Koen en Ilse hun wijn maken van wijnstok tot het in de fles zit en geserveerd kan worden. Het grote voordeel voor ons was dat we de volledige uitleg in het Nederlands kregen waardoor we we het meeste wel begrepen hebben. We zijn onder de indruk en hebben tonnen respect voor dit koppel. De wijndegustatie was zeer uitgebreid maar we hebben toch nog enkele flesjes meegenomen om later thuis de wijndegustatie nog iets uitvoeriger te doen. :-)







Na dit bezoek gingen we naar Uzès voor een etentje in Le 80 jours. Op zaterdag is het markt in Uzès. Echt de moeite maar daar hadden we geen tijd voor. We werden al in het restaurant verwacht. We waren met een 40-tal personen om te genieten van verschillende heerlijke gerechtjes. Hier komen we nog terug.

's Avonds kwamen onze gasten mee met ons genieten van een eenvoudige "kaas & wijn avond". Met tussendoor toch ook wat water. :-) Heel leuk! De sfeer zat er weer goed in op de Por Qué No. 
Zondagnamiddag hadden we ons "weekendprogramma" afgewerkt en hadden we tijd om samen met Laure & Laurent de toerist te gaan uithangen. We gingen voor een autotochtje in Les Alpilles met een tussenstop in Le Baux-de-Provence. Om ons weekend af te sluiten besloten we samen voor een etentje naar het plaatselijk restaurant te gaan. We hebben het nog eens getest en weer goed bevonden! Onze nieuwe werkweek kan weer beginnen...


6 maart 2012

Franse administratie vs Griet 5-2: dé Carte Vitale is toegekomen.

Vandaag begon ik spontaan te juichen bij het openen van onze post. Ik heb EINDELIJK mijn enige echte "Carte Vitale" ontvangen. Met mijn naam en mijn foto. Het verbaasde me dat alles correct was. De Franse Carte Vitale is ongeveer hetzelfde als de Belgische SIS-kaart. Voor deze kaart heb ik twee halve dagen rond moeten bellen van de ene naar de andere organisatie. Mijn Carte Vitale had ik eigenlijk al in oktober 2011 verwacht maar ik had me al laten vertellen dat dit makkelijk zes maanden kan duren voordat je de kaart in handen hebt. Ze hadden gelijk. Zo zie je maar dat de volhouder wint! Me happy!! Wat niet wil zeggen dat ik nu ziek mag worden!