Eviva España!!

"Live" vanuit La Pineda, nabij Salou een blogverslag. We zitten hier voor een kleine week op onze luie kont om te genieten van veel lekkers, straalblauwe hemel, zon en water in de overdekte spa van het hotel. Zalig! We hebben zelfs de luxe van gratis internet op onze kamer te hebben.

Enkele jaren geleden, voordat we naar Beaucaire verhuisden, dachten we eraan om naar Spanje te verhuizen. Toen hebben we verschillende vakanties naar Spanje gedaan en ook Spaanse les gevolgd om tot de conclusie te komen dat Spanje leuk is voor vakantie maar niet om er te wonen. Deze conclusie werd nu weer bevestigd. Dat neemt niet weg dat we volop genieten van ons verblijf in "España"! 

 Dennis zijn "whisky". De porties zijn hier groter dan thuis... :-)

 Ons hotel ligt op 200m van het strand. Links heb je uitzicht op de haven van Tarragona, een industriehaven, rechts op rotsen (en appartementsgebouwen).

 Het "kunstwerk" in La Pineda.

 Dennis & de mandarijntjes.

 De Spa en het binnenzwembad van het hotel met turks stoombad, sauna, ... We hebben nog een toegangsticketje voor de grote Spa. Dit houden we voor één van de laatste dagen. We zijn benieuwd...

 Cerveza grande! 

We brachten gisteren de stad Tarragona een bezoekje. We hadden de stad groter verwacht maar vonden het helemaal niet erg dat het geen megastad bleek te zijn. Op enkele uurtjes waren we de stad doorgewandeld en hadden we zelfs nieuwe schoenen op zak voor Dennis. Dat werd hoog tijd!

 De wasstraat...

 Dé nieuwe schoenen! De Spanjaarden leven op kleinere voet dan Dennis. Maat 45 blijkt hier zeer groot te zijn.

De "mercat" de Tarragona. De oude en de nieuwe naast elkaar... 

Shoppen in de Blanco & Stradivarius! Dat roept herinneringen op aan de shoppingtripjes met vriendinnen in Spanje!

Drukke tijden voor de brandweer in de haven van Beaucaire

De brandweer van Beaucaire had vandaag zijn handen vol in de haven. Meer info is te lezen in het artikel van de Midi Libre via deze link. Triest om te zien...

Sniffen en hoesten

Sniffen, hoesten en minder goed horen. Ik zit met een winterverkoudheid met extra optie van een oorontsteking. Wat wil je met zo'n Belgisch weertje hier. Gelukkig woont er een goede dokter (afkomstig uit Normandië) aan de overkant die hier raad mee weet. Wat pilletjes, hoestsiroop en puffer en binnen enkele dagen ben ik weer als nooit te voren. Dat hoop ik toch!

Ook Dennis is al enkele weken aan het sniffen. Romantisch samen op Valentijn. :-) De dokter heeft denken we ontdekt waarvoor hij allergisch is: "Cyprès". De dokter vertelde dat er heel veel mensen last hebben van de pollen van deze boom. 

Jammer genoeg duurt deze allergie van januari tem juni. Ook een puffer'tje dus voor Dennis. Na even surfen vond ik op deze site onderstaande grafiek over de Cyprès-pollen in de regio van Nîmes.

Ik begin te dromen van een vakantie. Hotel, zee, strand, warmere temperaturen, lekker warm binnenzwembad, bubbelbad, niet koken, de toerist uithangen en niets moeten kuisen. Misschien één van de bijwerkingen van de medicijnen. :-)

Sinds vandaag hebben we eindelijk terug temperaturen boven de zes graden en begint alles te dooien. Hopelijk ook de waterleidingen want onze watertank zal wel zo goed als leeg zijn. Momenteel gaan we voor de zekerheid al douchen in de capitainerie.

Voor de fashionista's heb ik nog een leuke website ontdekt. http://www.polyvore.com/cgi/app. Niet nuttig maar wel leuk wanneer je zin hebt om te shoppen. Mijn eerste "creaties":

PS: Onze vakantie is geboekt. Volgende week gaan we enkele dagen all-inclusive naar een mega-hotel in Noord-Spanje. Eens wat anders als kamperen. Nog even genieten voordat het seizoen van start gaat. Deze keer is het niet bij dromen gebleven...

Richerenches, de markt met het zwarte goud.

Zaterdag reden we naar Richerenches voor een bezoek aan de truffelmarkt. De grootste van Europa. Op de markt vind je truffelverkopers maar ook lokale producten. Deze keer waren het echter bevroren producten zoals bevroren olijfolie en bevroren nougat die met de hamer moest los geklopt worden. Dat maakt het verkopen net iets moeilijker. 

 Ijskoude olijfolie...

 Dé truffels, het zwarte goud...

Wij gingen een truffelomelet eten in de plaatselijke sportzaal. Elke week is er een andere vereniging die de truffelomelet mag aanbieden. Voor €20/persoon heb je een aperitief, truffelomelet, salade, kaas, dessert en wijn/water à volonté.

Ondertussen is het ijs op het kanaal bikkelhard. We kunnen nu op sommige plaatsen makkelijk van de ene kant naar de andere kant van het kanaal lopen. Binnen enkele dagen zouden de ijskoude dagen voorbij zijn want ze voorspellen eindelijk terug wat warmere temperaturen. 

Tijdens het voederen van de eenden merkten we een wel erg vreemde eend op.

Deze foto had er heel anders kunnen uitzien als de brandweer vrijdag er niet in geslaagd was om de rechtse boot te redden. Hij was immers aan het zinken. Het kostte de brandweer enkele uren maar gelukkig hebben ze het zinken kunnen voorkomen.

 De Por Qué No

Deze boot lag gedurende vele maanden half gezonken op het einde van de haven. Het ziet er naar uit dat de boot een tweede (of derde?) leven zal krijgen.

PS: Toepie is jarig vandaag. Drie jaar is onze rotverwende bootpoes al. Dat verdient een extra brokje!

Enkele sfeerbeelden van in Beaucaire. Het kanaal is bijna volledig bedekt met een laag ijs. Een wandeling naar de overkant durven we echter nog niet te proberen. Gelukkig schijnt het zonnetje overdag waardoor er dan weer wat ijs dooit maar tegen 's avonds vriest het dan terug vast. Vanaf volgende week zou het terug warmer worden. Voor ons mag het wel want we moeten nu ook zuinig zijn met ons water. Het water van de haven is afgesloten zolang de vriestemperaturen blijven. We hebben vorige week vrijdag 1000L bijgevuld. Benieuwd hoelang we daarmee doen. 

Ook de wind is eindelijk terug wat minder. De Mistral waaide zeer hevig de afgelopen dagen. Het heeft ons een vuilbak gekost. We dachten dat die veilig stond maar dat is buiten de Mistral gerekend. En toen was het kanaal nog niet bevroren... 

De eenden zitten deze dagen eens niet op ons zwemplatform. Ze hebben een ander reuze platform gevonden...

Gisteren bleef de klusjesman thuis klussen. We hebben in de slaapkamer extra isolatie gestoken. Stilletjes aan begint onze boot overal zeer goed geïsoleerd te zijn. Voor de isolatie te kunnen steken moest onze ganse kleerkast leeg. Dat is ook al een hele klus...

In onze boot genoten we gisteren van de hartverwarmende geur van een vers gebakken broodje. Vroeger in België bakten we zeer regelmatig een broodje. De geluiden van ons broodmachine in werking riepen herinneringen op. De machine was ergens onderin onze boot terecht gekomen. Mede doordat we hier zo een goede bakker op wandelafstand hebben. Maar het staat nu terug bovenaan en we bakken er heerlijke bruine broden mee. We hebben al het geluk om een gesneden wit brood te kunnen kopen bij onze plaatselijke bakker maar bruine broden verkoopt hij jammer genoeg nog niet.

Toepie op haar best! Haar uitjes op het voordek zijn zeer beperkt nu. Ze moet binnen blijven en als ze dan eens even buiten mag wil ze al na een minuutje terug binnen. Veel te koud voor onze verwende Zuid-Franse poes.

Gisterenavond hadden we een etentje met de buren. We startten met een lekkere zomerse Mojito!

Het voorgerecht: Parmezaankoekje met zure room, bieslook, limoen en garnalen. Lekker gerechtje!

Recept: http://weekend.knack.be/lifestyle/culinair/recepten/parmezaankoekje-met-zure-room-bieslook-limoen-en-garnalen/recept-1195030789179.htm

Vervolgens een Roomsoep à la du Barry (=bloemkool-preisoep met room, recept: http://www.colruyt.be/colruyt/static/culinair/recept-nl.shtml?2723&5&0). Ook een aanrader vinden wij! En als hoofdgerecht serveerden we een Filet Mignon van het varken met een italiaans sausje, pasta en sluimererwten met sesamzaadjes. Het dessert was een citron frappé met een reuze Spaanse aardbei.

(Recept: http://www.smulweb.nl/recepten/1309054/Citron-frappe). Voor de eerste keer gegeten in de Provence en eenvoudig om te maken. Lekker!! Het was weer een geslaagde avond! 

Madame Mistral

Ze streelt de rotsen met haar handen

Trekt de bomen aan hun kruin

Ze wiegt de vogels in haar armen

En slaakt een zucht in elke tuin

Ze tempert zinderende hitte

En maakt de koude ijzig koud

Met haar altijd frisse adem

Blaast zij zonder oponthoud

Ze heeft de gratie van een dame

En is koppig als een kind

Haar naam is Madame Mistral

De Provençaalse wind

Door Nathalie de Wilde