Enkele sfeerbeelden van in Beaucaire. Het kanaal is bijna volledig bedekt met een laag ijs. Een wandeling naar de overkant durven we echter nog niet te proberen. Gelukkig schijnt het zonnetje overdag waardoor er dan weer wat ijs dooit maar tegen 's avonds vriest het dan terug vast. Vanaf volgende week zou het terug warmer worden. Voor ons mag het wel want we moeten nu ook zuinig zijn met ons water. Het water van de haven is afgesloten zolang de vriestemperaturen blijven. We hebben vorige week vrijdag 1000L bijgevuld. Benieuwd hoelang we daarmee doen. 

Ook de wind is eindelijk terug wat minder. De Mistral waaide zeer hevig de afgelopen dagen. Het heeft ons een vuilbak gekost. We dachten dat die veilig stond maar dat is buiten de Mistral gerekend. En toen was het kanaal nog niet bevroren... 

De eenden zitten deze dagen eens niet op ons zwemplatform. Ze hebben een ander reuze platform gevonden...

Gisteren bleef de klusjesman thuis klussen. We hebben in de slaapkamer extra isolatie gestoken. Stilletjes aan begint onze boot overal zeer goed geïsoleerd te zijn. Voor de isolatie te kunnen steken moest onze ganse kleerkast leeg. Dat is ook al een hele klus...

In onze boot genoten we gisteren van de hartverwarmende geur van een vers gebakken broodje. Vroeger in België bakten we zeer regelmatig een broodje. De geluiden van ons broodmachine in werking riepen herinneringen op. De machine was ergens onderin onze boot terecht gekomen. Mede doordat we hier zo een goede bakker op wandelafstand hebben. Maar het staat nu terug bovenaan en we bakken er heerlijke bruine broden mee. We hebben al het geluk om een gesneden wit brood te kunnen kopen bij onze plaatselijke bakker maar bruine broden verkoopt hij jammer genoeg nog niet.

Toepie op haar best! Haar uitjes op het voordek zijn zeer beperkt nu. Ze moet binnen blijven en als ze dan eens even buiten mag wil ze al na een minuutje terug binnen. Veel te koud voor onze verwende Zuid-Franse poes.

Gisterenavond hadden we een etentje met de buren. We startten met een lekkere zomerse Mojito!

Het voorgerecht: Parmezaankoekje met zure room, bieslook, limoen en garnalen. Lekker gerechtje!

Recept: http://weekend.knack.be/lifestyle/culinair/recepten/parmezaankoekje-met-zure-room-bieslook-limoen-en-garnalen/recept-1195030789179.htm

Vervolgens een Roomsoep à la du Barry (=bloemkool-preisoep met room, recept: http://www.colruyt.be/colruyt/static/culinair/recept-nl.shtml?2723&5&0). Ook een aanrader vinden wij! En als hoofdgerecht serveerden we een Filet Mignon van het varken met een italiaans sausje, pasta en sluimererwten met sesamzaadjes. Het dessert was een citron frappé met een reuze Spaanse aardbei.

(Recept: http://www.smulweb.nl/recepten/1309054/Citron-frappe). Voor de eerste keer gegeten in de Provence en eenvoudig om te maken. Lekker!! Het was weer een geslaagde avond! 

Madame Mistral

Ze streelt de rotsen met haar handen

Trekt de bomen aan hun kruin

Ze wiegt de vogels in haar armen

En slaakt een zucht in elke tuin

Ze tempert zinderende hitte

En maakt de koude ijzig koud

Met haar altijd frisse adem

Blaast zij zonder oponthoud

Ze heeft de gratie van een dame

En is koppig als een kind

Haar naam is Madame Mistral

De Provençaalse wind

Door Nathalie de Wilde

Dit was ons weekend...

Zaterdag zijn we de sneeuw, en vrienden, gaan opzoeken op de Mont Ventoux. Na een stevig etentje in een plaatselijk restaurant gingen we toch even een wandeling maken. Even, want het was koud! Min twaalf graden. In Beaucaire is er nog altijd geen sneeuw te zien. We genoten dus van het mooie witte uitzicht. 

Mensen genoten van de sneeuwpret.

Halfweg de Mont Ventoux is er een gezellige camping met een fantastisch uitzicht.

Een Westvleteren-degustatie van 6°, 8° en 12° van verschillende jaartallen. Daar krijgt een mens het terug warm van!

De grote en kleine Duvel

We hadden vrijdagavond al ondervonden dat het nu echt winter is. Onze tuinslang en het kraantje buiten waren bevroren. Gevolg, geen water. Gelukkig is het gelukt om met de hulp van de haardroger en een helpende hand van onze buren het kraantje te ontdooien. Een uurtje later hadden we terug water. 

We waren niet de enige met dit probleem. Zo zijn we ook al een kapot gesprongen kraan in een tuin tegengekomen met een beginnende schaatsbaan als gevolg. Of bevroren leidingen die eens ze ontdooid zijn enkele lekken vertonen. En ik vrees dat dit nog niet de laatste gaan zijn aangezien de koude nog even blijft duren. Het valt ons hier dan ook wel op dat de kraantjes in een putje in de grond zitten zonder enige isolatie. De Zuid-Fransen zijn zo'n koude temperaturen duidelijk niet gewoon. 

De winter van 2012 is wat strenger dan die van 2011. Zou de zomer dan ook (nog) warmer worden dan die van vorig jaar? 

Het kanaal begint zelfs dicht te vriezen. We missen de zachte temperaturen...

Zondag reden we naar Alès om onze derde "Vlamingen in het Zuiden" bijeenkomst mee te doen. We hebben weer heel wat Vlamingen gezien met allemaal hun eigen verhaal en ervaringen. Een Vlaams koppel had de bijeenkomst georganiseerd met een quiz in het centrum van Alès. We hadden, mits de hulp van onze Vlaamse buren, een gedeelde eerste plaats. Om de dag af te sluiten reden we nog met enkele Vlamingen naar het plaatselijk frituur voor een frietje. Gelukkig was er de warmte van de mensen want van de verwarming in het restaurant, frituur, ... moesten we het niet hebben. Het was binnen meestal onder de 20 graden. De Zuid-Fransen moeten nog leren "stoken".

Allemaal rond het kacheltje om ons te verwarmen.

Op zoek naar de antwoorden op de vragen en foto's...

Het einde van l'Etoile de Bessèges werd in Alès gereden. Ze sloten af met een tijdrit.

De bevroren fontein

Frietjes! De perfecte afsluiter van een Vlamingen-bijeenkomst!

Lekker aan het opwarmen onder ons dekentje. Ik heb het geluk om nog een extra grijs dekentje op mijn benen te hebben. Zalig, op een zondagavond na een geslaagd weekend. Genieten...

42ste Étoile de Besseges met start in Beaucaire

Gisterenavond op het restaurant hoorden we andere Vlamingen. We waren wat verrast om nu andere Vlamingen te horen in Beaucaire. Ze vertelden ons dat ze in Beaucaire waren voor de koers. De koers??

Inderdaad! Vandaag, 1 februari, was de start voor 42ste Étoile de Besseges. En deze koers startte om 12u45 in Beaucaire centrum. Dat heb ik deze middag vanop de eerste rij kunnen volgen. De coureurs rijden vandaag naar Bellegarde via o.a. Aramon, Montfrin, St-Gilles, Jonquières-St-Vincent, ... In totaal 148,5 kilometer. Moedige mannen met dit koude windje. Het zonnetje hebben ze gelukkig wel mee. 

Info: http://www.etoiledebesseges.com/index.php?option=com_content&view=article&id=185&Itemid=197 

De zwaantjes zijn er klaar voor...

 Er zitten 34 Belgen tussen de 178 coureurs.

Brrr, en ze voorspellen nog koudere temperaturen.

Gisteren is er in de streek rond de Mont Ventoux al sneeuw gevallen, wij bleven gelukkig gespaard. Al vonden we die miezerige regen nu ook niet bepaald gezellig. Na ons etentje gisterenavond waren we toch wel verbaasd hoe koud het was. Brrr! En "Armand Pierre" voorspelt nog koudere dagen deze week. Gelukkig is het in ons bootje lekker warm en komen we uit België dus hebben we ervaring met deze koudeprik. Onze handschoenen en muts hadden we al in de kast gestoken maar ze worden terug boven gehaald. We begonnen al te dromen van de zomer maar de natuur maakt ons duidelijk dat we nog even geduld moeten hebben. 

Gisterenavond was het de jaarlijkse prijsuitreiking in het "hotel de ville" van Beaucaire voor de mensen die hun boot, huis, winkel versierd hadden tijdens de kerstperiode. Wij en enkele van onze bootburen hoorden daar ook bij en hebben dan ook met veel plezier onze fles rosé-wijn van Mon Cigale, een Beaucaire-pen en lintje in ontvangst genomen. Na de aperitief op het stadhuis gingen we naar het gekende restaurantje om onze magen verder de vullen. Het was weer gezellig en lekker. Wat we dan zoal eten in die "Soleil"? Salade met warme geitenkaas of charcuterieschotel, kipfilet met champignonroomsaus en frietjes of eend met frietjes en de desserts wisselen af tussen chocolademousse, dame blanche, crème brulée of whisky... :)

Let op de vrouw met microfoon in het zwart, in het midden van de foto met haar mooie roze rubberen laarzen met bloemen. Een trendsetter in Beaucaire!

Onze vatje rode wijn is op. Nog steeds... Nochtans waren we enkele dagen geleden naar een "cave cooperative" in Comps gereden om een vatje wijn te gaan kopen. We vroegen of we de wijn eerst even mochten proeven. Dat viel ons echter wat tegen. We waren wel wat verrast omdat we al goede commentaren gehoord hadden over deze wijn. Tot ik zag dat er op de ene fles 5 januari en op de andere fles 9 januari geschreven stond. Toen ik vroeg aan de vrouw of het niet kon zijn dat de wijn daarom anders proefde zei ze dat de flessen met een speciaal systeem luchtdicht afgesloten werden. Ze vroeg ons of we wilden dat ze een andere fles open deed. Ze zei ook dat het voor hen momenteel erg rustig is en dat de fles daarom ook al wat langer open is. We durfden toch niet goed aandringen om een nieuwe fles open te doen en gingen dus toch maar met één fles rode wijn naar huis. Beetje omdat we niet graag zonder iets vertrekken maar vooral uit nieuwschierigheid of de wijn echt niet zo lekker was. En wat bleek... de wijn was in orde, lekker. Moesten we deze wijn ginder al geproefd hebben hadden we met 5 of 10 liter naar huis gereden. Of we er nu nog terug gaan? Dat weten we nog niet. De wijn van de andere cave cooperative in Jonquières Saint Vincent blijven we heel lekker vinden dus ik denk dat we daar nog eens gaan passeren. 

Ook de olijfolie was op. In plaats van boter op onze boterham of baguette gebruiken we tegenwoordig altijd wat olijfolie. Ook hiervoor wilden we eens een andere olie proberen. Het is echter niet evident om die van Beaucaire te overtroeven. Wij vinden die al heel lekker. Deze keer kwamen we in Fontvieille bij Moulin de Bédarrides terecht. Waarom deze? Omdat we een pijltje langs de kant van de weg gevolgd hebben. Ze hebben twee soorten olijfolie en van de tweede hebben we een fles mee naar huis genomen. €16 voor 75cl en heel lekker. Het is een AOP van de Vallée des Baux-de-Provence voor de kenners. 

De olijfolie is van dezelfde streek als de zeer gekende olijfolie van Château d'Estoublon. We weten nu ook dat Château d'Estoublon sinds 1999 van de Zwitserse familie Schneider (tevens eigenaar van het prestigieuze horlogemerk Breitling) is. Dankzij zware investeringen behoort het château actueel bij de top van de Provence. Eén van hun ambassadeurs is chefkok Wout Bru van het sterrenrestaurant 'Le Bistrot d’Eygalières'. De olijfolie is volledig biologisch en gemaakt van de oogst van één jaar wat de kwaliteit enkel maar ten goede komt.

Via de site van Moulin de Bédarrides (www.moulinbedarrides.fr) heb ik volgend filmpje gezien: