Etentje "E viva Italia" en Châteauneuf-du-Pape

We hadden Guy en Ingrid gisterenavond uitgenodigd voor een "Italiaans" etentje. Ze kwamen de eerste keer bij ons eten dus we deden het zoals het hoort... met Spaghetti Bolognaise. Onze traditie. Maar we hebben er toch nog enkele gangen aan toegevoegd. We worden bij hen altijd zeer goed ontvangen dus wilden we ook graag wat extra doen. Het was weer een gezellig avondje samen! E viva Italia! 

Vandaag had ik een afspraak in de buurt van Orange. Op de terugweg hebben we de toeristische route genomen door Châteauneuf-du-Pape. Ongelofelijk deze streek. In een straal van 100 kilometer rond Beaucaire heb je zee, wijngaarden, olijfbomen, okergroeve, ... 

Groetjes, 

Grietata, Denito & Tupido

Zondag in Port Camargue

We trokken vandaag Port Camargue om 2 Vlamingen een bezoekje te brengen. Maar eerst maakten we even een tussenstop in Maison Mediterrannéenne des vins. Een enorm grote winkel met een zeer uitgebreid assortiment wijnen, olijfolies, tapenades, ... Zeker een aanrader om eens binnen te gaan als je in de buurt bent. Net als l'espiguette dat er vlak bij ligt. Hier kan je een mooie strandwandeling maken tussen de duinen.

Link: http://www.maisonmediterraneenne.fr/

Eens bij de Vlamingen in Port Camargue toegekomen konden we genieten van een warm welkom en een barbecue met uitzicht op het zwembad en onder een stralende zon. We konden in t-shirt genieten van een heerlijke namiddag. Op het menu stond een hapje met witte pens en appel, gemarineerde champignons, patatjes met een slaatje van witloof en gemarineerde kip en als dessert een moelleux. Heerlijk! Als afsluiter van onze zondag gingen we nog een vaartochtje maken in Port Camargue. Een geslaagde dag!! Wij hebben genoten. Op zee varen vinden we toch ook wel zalig! Zo een speedboot staat toch ook nog op ons verlanglijstje. :-)

Gazpacho

Enkele maanden geleden heb ik voor de eerste keer zelf gazpacho gemaakt. Heerlijk maar toch wel wat werk aan. Enkele weken terug ging ik eten bij een vriendin en ook daar stond gazpacho op het menu. Heerlijk, zelfs lekkerder dan de gazpacho die ik gemaakt had. Wat was haar geheim?

Groot was mijn verbazing toen ze zei dat ze altijd kant-en-klaar gazpacho van het merk Alvalle kocht in de supermarkt. Sindsdien hebben we nog regelmatig gazpacho gegeten maar dan altijd de "eenvoudige" versie. Een leuke ontdekking!

Prijs: €3,80/liter

Vlamingen in het zuiden: La Grande Motte

Voorbije zondag trokken we met andere Vlamingen in het zuiden naar l'Espiguette, nabij La Grande Motte. De Vlamingen in het zuiden hebben een groepje op Facebook dat alsmaar groter wordt. Ze kwamen vanuit alle hoeken uit de Languedoc-Roussillon en Provence en hadden een leeftijd tussen 29 en 80 jaar. We waren gisteren met een 40-tal Vlamingen die zich niet lieten afschrikken door het slechte weer. Gelukkig bleef het droog tijdens onze strandwandeling. 's Middags was er voor ons een restaurant gereserveerd in La Grande Motte. Het etentje was geslaagd, afgezien van het hoofdgerecht dat wat warmer had mogen zijn. Maar de gezelligheid en de andere lekkere gerechten deden ons dit minpuntje snel vergeten. Na het etentje trokken we nog met enkele vlamingen naar de haven van La Grande Motte voor een pousse-café. Wat een luxe om een hele dag Nederlands te spreken. Iedere vlaming heeft zo zijn verhaal waaruit wij als "nieuwtjes" nog heel veel kunnen leren. We hopen er de volgende keer weer bij te zijn!

 

7 november 2011: één jaar in Beaucaire

7 november 2010 zijn we met onze boot aangekomen in Beaucaire. Na bijna 2 maanden varen van Leuven langs de Belgische en Franse kanalen kwamen we rond de middag toe in Beaucaire. We zijn vandaag één jaar in Beaucaire!

Eén jaar Beaucaire... De tijd vliegt! In het begin was het wat zoeken. We verhuisden voor de zon maar kwamen hier aan in de winter. We kenden hier niemand, wisten nog niet exact waarmee we geld wilden verdienen en het sociaal contact lag op een laag pitje. De zin voor avontuur en om een "nieuw" leven op te bouwen daartegen was groot. We hebben de eerste weken vaak de toerist uitgehangen, de sollicitaties vlogen de deur uit en we leerden ook vrij snel wel wat mensen, voornamelijk vlamingen, kennen. We begonnen aan onze ontdekkingsreis van de Franse administratie. Ondertussen een jaar later hebben we op werkvlak stilletjes aan onze handen vol en hebben we al wel wat klanten. Als we in Beaucaire nu rondwandelen komen we bijna altijd wel iemand bekend tegen. We kunnen mensen al de weg wijzen, goeie restaurantjes aanbevelen en de leuke toeristische en minder-toeristische plaatsjes toelichten. Ook onze talenkennis, Frans en Engels, is erop vooruit gegaan. We hebben soms al zelfs terug een agenda nodig om onze sociale contacten in te plannen. Etentjes hier, apero'tjes ginder. Ook ontvangen we met even veel plezier de vrienden op ons bootje. Ons lijstje met Franse telefoonnummers in onze GSM begint langer en langer te worden. Wij laten het allemaal met plezier op ons afkomen. De Franse administratie blijft een uitdaging. 

Het afgelopen jaar hebben we ook wel wat Belgen uit Vlaanderen mogen ontvangen op onze boot. In totaal zitten we aan 64-tal vrienden en familie die ons een bezoekje hebben gebracht. We denken aan: Luk, Suzanne, Conny, Karin, Jessy, Raf, Nina, Lukas, Sonia, Chris, Joran, Jarne, Luk & Suzanne (2de keer), Helen, Tom, Jitse, Karsten en 6 vrienden met 4-tal kinderen, Wouter en 4 vrienden, Liesbeth, Erwin & kinderen, Ivo, Nathalie, mama, Luc, Wouter, Sigrid, Marjan, Robin, Frank, Mark, Sammy, Saartje, Lars, Iliria, Hilde, Werner, Wim, Karen, Jonas, Wout, Ivo, Clement, Julie, Kelly, Indra, Anouk en Wouter, ... 

We zijn beide een viertal keer terug naar België gegaan en tussendoor zijn we ook enkele keren op vakantie geweest. We missen nog altijd onze vrienden en familie, iemand om een terraske mee te gaan doen, om mee naar fuifjes te gaan, Stella van't vat voor minder dan €2, een fritkot, kip curry salade, americain, ja zelfs soms de oude job en klanten worden gemist maar de weegschaal is nog altijd veel zwaarder langs de kant van Beaucaire. Terug naar België komen zit er zeker niet in. Het leven op ons bootje in Beaucaire bevalt ons zeer goed. Natuurlijk zijn er wel eens moeilijkere momenten maar die zijn er ook in België. En het zonnetje lost vaak al veel op. Het weer is hier beter dan we verwacht hadden. De temperaturen zijn gemiddeld een tiental graden warmer dan in België. Maar we wisten niet dat het aantal zon-uren zo verschilde tussen België en Zuid-Frankrijk. In de winter is het ook hier koud maar het zonnetje schijnt wel meestal. 

Aan Toepie, de bootpoes, moet je al zeker niet vragen om terug te keren naar België. Die geniet hier van haar nieuwe leventje als Franse luxe-poes. 

We zijn benieuwd naar wat het tweede jaar Beaucaire ons zal brengen. Als het aan dit tempo verder gaat zijn we heel tevreden en mogen we volgend jaar een flesje Champagne kraken. Al gaan we daar niet zo lang mee wachten! ;-)

Zeer uitgebreide aperitief bij de buren

Vrijdagavond waren we bij Ingrid en Guy uitgenodigd voor een zeer uitgebreide aperitief. Ze bleven hapjes uit hun keuken toveren. Maar ons hoor je zeker niet klagen want ze waren allen heel lekker! Het werd een heel gezellige avond met onze Vlaamse buren!