Voorbije zondag trokken we met andere Vlamingen in het zuiden naar l'Espiguette, nabij La Grande Motte. De Vlamingen in het zuiden hebben een groepje op Facebook dat alsmaar groter wordt. Ze kwamen vanuit alle hoeken uit de Languedoc-Roussillon en Provence en hadden een leeftijd tussen 29 en 80 jaar. We waren gisteren met een 40-tal Vlamingen die zich niet lieten afschrikken door het slechte weer. Gelukkig bleef het droog tijdens onze strandwandeling. 's Middags was er voor ons een restaurant gereserveerd in La Grande Motte. Het etentje was geslaagd, afgezien van het hoofdgerecht dat wat warmer had mogen zijn. Maar de gezelligheid en de andere lekkere gerechten deden ons dit minpuntje snel vergeten. Na het etentje trokken we nog met enkele vlamingen naar de haven van La Grande Motte voor een pousse-café. Wat een luxe om een hele dag Nederlands te spreken. Iedere vlaming heeft zo zijn verhaal waaruit wij als "nieuwtjes" nog heel veel kunnen leren. We hopen er de volgende keer weer bij te zijn!
8 november 2011
7 november 2011
7 november 2011: één jaar in Beaucaire
7 november 2010 zijn we met onze boot aangekomen in Beaucaire. Na bijna 2 maanden varen van Leuven langs de Belgische en Franse kanalen kwamen we rond de middag toe in Beaucaire. We zijn vandaag één jaar in Beaucaire!
Eén jaar Beaucaire... De tijd vliegt! In het begin was het wat zoeken. We verhuisden voor de zon maar kwamen hier aan in de winter. We kenden hier niemand, wisten nog niet exact waarmee we geld wilden verdienen en het sociaal contact lag op een laag pitje. De zin voor avontuur en om een "nieuw" leven op te bouwen daartegen was groot. We hebben de eerste weken vaak de toerist uitgehangen, de sollicitaties vlogen de deur uit en we leerden ook vrij snel wel wat mensen, voornamelijk vlamingen, kennen. We begonnen aan onze ontdekkingsreis van de Franse administratie. Ondertussen een jaar later hebben we op werkvlak stilletjes aan onze handen vol en hebben we al wel wat klanten. Als we in Beaucaire nu rondwandelen komen we bijna altijd wel iemand bekend tegen. We kunnen mensen al de weg wijzen, goeie restaurantjes aanbevelen en de leuke toeristische en minder-toeristische plaatsjes toelichten. Ook onze talenkennis, Frans en Engels, is erop vooruit gegaan. We hebben soms al zelfs terug een agenda nodig om onze sociale contacten in te plannen. Etentjes hier, apero'tjes ginder. Ook ontvangen we met even veel plezier de vrienden op ons bootje. Ons lijstje met Franse telefoonnummers in onze GSM begint langer en langer te worden. Wij laten het allemaal met plezier op ons afkomen. De Franse administratie blijft een uitdaging.
Het afgelopen jaar hebben we ook wel wat Belgen uit Vlaanderen mogen ontvangen op onze boot. In totaal zitten we aan 64-tal vrienden en familie die ons een bezoekje hebben gebracht. We denken aan: Luk, Suzanne, Conny, Karin, Jessy, Raf, Nina, Lukas, Sonia, Chris, Joran, Jarne, Luk & Suzanne (2de keer), Helen, Tom, Jitse, Karsten en 6 vrienden met 4-tal kinderen, Wouter en 4 vrienden, Liesbeth, Erwin & kinderen, Ivo, Nathalie, mama, Luc, Wouter, Sigrid, Marjan, Robin, Frank, Mark, Sammy, Saartje, Lars, Iliria, Hilde, Werner, Wim, Karen, Jonas, Wout, Ivo, Clement, Julie, Kelly, Indra, Anouk en Wouter, ...
We zijn beide een viertal keer terug naar België gegaan en tussendoor zijn we ook enkele keren op vakantie geweest. We missen nog altijd onze vrienden en familie, iemand om een terraske mee te gaan doen, om mee naar fuifjes te gaan, Stella van't vat voor minder dan €2, een fritkot, kip curry salade, americain, ja zelfs soms de oude job en klanten worden gemist maar de weegschaal is nog altijd veel zwaarder langs de kant van Beaucaire. Terug naar België komen zit er zeker niet in. Het leven op ons bootje in Beaucaire bevalt ons zeer goed. Natuurlijk zijn er wel eens moeilijkere momenten maar die zijn er ook in België. En het zonnetje lost vaak al veel op. Het weer is hier beter dan we verwacht hadden. De temperaturen zijn gemiddeld een tiental graden warmer dan in België. Maar we wisten niet dat het aantal zon-uren zo verschilde tussen België en Zuid-Frankrijk. In de winter is het ook hier koud maar het zonnetje schijnt wel meestal.
Aan Toepie, de bootpoes, moet je al zeker niet vragen om terug te keren naar België. Die geniet hier van haar nieuwe leventje als Franse luxe-poes.
We zijn benieuwd naar wat het tweede jaar Beaucaire ons zal brengen. Als het aan dit tempo verder gaat zijn we heel tevreden en mogen we volgend jaar een flesje Champagne kraken. Al gaan we daar niet zo lang mee wachten! ;-)
6 november 2011
5 november 2011
Veel water in Beaucaire
Blijkbaar was er toch wel wat wateroverlast gisteren in Beaucaire. We hadden het zelfs niet door. Vanop ons bootje hebben we hier niets van gemerkt. Onze verbazing was dan ook groot toen we de vraag of alles in orde was van andere Vlamingen in het Zuiden kregen. Ze hadden foto's op de website van Midi Libre gezien. We zijn dan ook even gaan neuzen en vonden deze foto's van de rue Nationale in Beaucaire. Deze straat ligt op enkele meters van de haven.
De regen is nog in het land...
De regen is hier nog altijd in het land. Heel soms stopt het even met regenen maar dat is nooit voor lang.
De parking naast de arena is momenteel afgesloten wegens teveel water.
De ijzeren poort in de muur rond Beaucaire is momenteel gesloten om eventueel wateroverlast te voorkomen.
De arena van Beaucaire.
Een zwembad in Barbentane...
We passeerden vandaag langs de sluis in Vallabregues op ongeveer een tiental kilometer van Beaucaire. De sluis is nog altijd gesloten voor al de boten. We begrijpen wel waarom.
Hieronder de stand van zaken van de Rhône.
4 november 2011
Wat een rotweer!
Het is al enkele dagen slecht weer in Beaucaire. We krijgen regelmatig een zeer hevige en intense regenbui over ons heen en er waait ook vrij veel wind in onze haren. Gelukkig is het niet koud maar toch. We vinden dit weertje maar niks en jammer genoeg blijft het maar duren. Volgens de weersvoorspelling moeten we nog een weekje geduld hebben voor we ons geliefde zonnetje terug zien. Wij hopen toch dat het nu zondag al even komt piepen want dan hebben we een tripje met de Vlamingen in het Zuiden aan zee gepland.
We volgen de stand van de Rhône via de website: http://www.inforhone.fr/inforhone/FR/commun/carte.aspx?chapitre=rnpc. Varen op de Rhône ter hoogte van Beaucaire is momenteel verboden voor zowel pleziervaart als beroepsvaart.
Ook de waterstand in het kanaal waarop wij liggen stijgt. Ondertussen ligt onze boot al enkele tientallen centimers hoger denken we.
1 november 2011
Etentje op de Por Qué No
Zondagavond kwamen Frédéric & Kathelijne naar de Languedoc-Roussillon voor een etentje op onze boot. De aperitief werd geserveerd aan de oevers van de Gardon. Daarna reden we samen naar Beaucaire om aan onze menu te beginnen. Ik blijf me altijd verbazen hoeveel werk er in koken kan kruipen. Voor een vrij eenvoudig menu op tafel te zetten ben je toch snel wat uurtjes in de keuken bezig. Maar het was de moeite waard, we hebben genoten van een gezellige avond. Het was een warm nazomerweekend. Het zonnetje scheen en de temperaturen klommen terug tot 20 graden.
We hadden besloten om een nieuwe matras te kopen. Na zeven jaar begon onze matras wat te verslijten. Tijd voor een andere en nog betere! We hadden dat echter beter nog een paar dagen uitgesteld want door de schoolvakantie en het lange weekend was het heel druk in de Ikea. Twee uurtjes later en met wat geduw en getrek zat de matras in onze auto. Het moeilijkste leek ons echter om de matras in onze slaapkamer te krijgen maar ook dat viel goed mee. Na een dagje erop geslapen te hebben in onze living zijn we ervan overtuigd dat de matras naar wens is. (In de Ikea heb je 90 dagen te tijd om eventueel je matras te gaan ruilen). Tijd dus voor het mes in onze splinternieuwe matras te zetten. Opdat de matras in ons bed zou passen moet er immers een hoekje af gesneden worden. Toepie, de bootpoes, denkt er allemaal het hare van.
We hebben nog een halve pompoen over. Na even surfen vond ik een receptje van Gehaktgratin met pompoen. Daarvoor had ik nog alles in huis. Een dik uur later stond onze ovenschotel te pruttelen op tafel. Lekker!
Abonneren op:
Posts (Atom)















