Tripje naar Port-Grimaud zit er weer op...

Ons tripje naar de Côte d'Azur zit er weer op. Het was kort maar rustgevend en zoals het hoort te snel voorbij. Alles was aanwezig voor een geslaagde vakantie: zon, zee, strand en wijn. We hebben onze auto meestal op de camping laten staan. We zijn er dan ook al meer dan zeven keer geweest dus we kennen de regio ondertussen al wel vrij goed waardoor we volledig kunnen genieten van niets doen en luieren op het strand.

 Cavalaire-sur-Mer

 Dennis & Ivo op het strand

 Genieten! Lekker luieren op het strand

 Etentje op de camping

 Ontbijt op het strand

 Port Grimaud

 Dennis zijn droom-Mercedes. :-) Het zal altijd bij een droom blijven...

Dennis zijn verjaardag

18 september 1977 is de geboortedatum van Dennis. Ik ben even gaan kijken naar de Wikipedia-website en daar lees ik dat 18 september de 261ste dag van het jaar (262ste dag in een schrikkeljaar). Hierna volgen nog 104 dagen tot het einde van het jaar.
Ook is ons duidelijk geworden waarom Dennis naar het warme Zuiden wou trekken. We lezen immers dat op zijn geboortedatum het laagste etmaalgemiddelde gemeten werd met een temperatuur van 9,2°C. Dat zal wel wat te frisjes geweest zijn aan zijn kleine voetjes. :-)

Enkele gebeurtenissen in het verleden op 18 september zijn:
- 1851: Eerste publicatie van de New York Times

- 1971: geboorte Lance Armstrong (Amerikaans wielrenner)

- 1970: overlijden Jimi Hendrix (27), Amerikaans rockmuzikant

- Nationale feestdag van Chili

We hebben zijn verjaardag gisteren gevierd met een eenvoudig etentje op een camping in Grimaud. We zitten immers voor enkele dagen in onze caravan voor een midweekje weg. Op het menu stond een verse spaghetti bolognaise met aangepaste wijnen. Een verjaardag kan niet zonder cadeautje natuurlijk. Met de winter in het vooruitzicht, en dus net iets meer tijd om te kokerellen, heeft Dennis een pastamachine gekregen om verse pasta te kunnen maken. We zijn benieuwd... Wordt zeker vervolgd.

We hebben ons hier goed geïnstalleerd op de camping. Onze voortent staat deze keer ook recht en tussen de caravannekes door zien we de zee. Als we 20 stappen zetten staan we met ons voetjes in het water en hebben we een uitzicht op St-Tropez. Dit is onze lievelingscamping! En ook Toepie heeft het naar haar zin. Jammer genoeg is er vandaag veel wind waardoor ze haar schattig neusje optrekt voor een wandeling. Gelukkig voorspellen ze morgen minder wind. 

Helaas is deze camping gesloten vanaf begin oktober tot begin april. We gaan dus op zoek naar een alternatief voor het winterseizoen.

White Party

Gisterenavond gingen we voor de eerste keer in Frankrijk naar een feestje. Toch sinds we in Zuid-Frankrijk wonen. Het was leuk, we hebben nog eens een dansje kunnen doen. Dresscode was "white".  Mijn collega's van Languedoc Sun hadden ons uitgenodigd. Aan ambiance geen gebrek! Al moet ik bekennen dat ze nog niet kunnen tippen aan de Ladies van de Gazet. :-)

De volgende ochtend had ik het wat moeilijker. Enkele gasten die logeerden in één van de appartementen waarvoor we sleutelbeheer doen wilden graag al vertrekken om 7u omdat ze ver moesten rijden. (tot in 1u onder Parijs!!!) Deze keer ging ik met hele kleine oogjes... :-)

Op de GROTE stoel...

Morgen is het D-day, Dennis-day dus omdat het zijn verjaardag is. Om dit uitgebreid te vieren gaan we enkele dagen met onze caravan naar Port-Grimaud aan de Côte d'Azur. Daar krijgen we het gezelschap van Ivo uit het koude België.

Meteo France: interessante weetjes

Het weer is een onderwerp dat ons erg interesseert. Na even surfen ben ik op de website Metéo Passion terecht gekomen waar ik enkele interessante weerkaarten heb gevonden. Link: http://www.meteopassion.com/index.php. 

De eerste kaart geeft het aantal zon-uren per jaar weer tussen 1991-2010. Het verschil tussen België, Noord-Frankrijk en onze regio is duidelijk te zien. Marseille en Toulon zijn de beste steden voor de zonnekloppers.

De tweede kaart geeft het aantal dagen per jaar weer tussen 1991-2010 zonder zon. 

De derde kaart toont het aantal dagen per jaar dat er meer dan 65 km/u wind was. Jammer genoeg scoren we daar ook goed op. Al vind ik de wind in de zomer vaak wel zalig omdat het toch voor wat afkoeling zorgt. In de winter zou ik vaak graag de natuurlijke ventilator (mistral) willen kunnen uitzetten.

De vierde kaart toont het gemiddeld aantal dagen per jaar tussen 1961-1991 met mist (zichtbaarheid minder dan 1000m):

Deze kaart toont de dagen dat het warmer was dan 25°C per jaar tussen 1991-2010.

De laatste kaart toont het gemiddeld aantal dagen per jaar dat de temperaturen 0°C of minder waren.

Moraal van het verhaal: "Het is hier goed leven in Beaucaire!"

Als je het zelf wil opvolgen kan je eens surfen naar verschillende webcams. 

Op de site van Metéo Passion vind je webcams verspreid over Frankrijk: http://www.meteopassion.com/webcams.php. 

Het weer in Montpellier is te vergelijken met ons weer: http://www.montpellier.fr/150-webcam-comedie.htm

Als je graag de webcam in Beaucaire wil zien moet je ons maar even Skype'en.  ;-)

Zondag, rustdag

Het weer in Beaucaire blijft zalig! We hebben regelmatig nog eens temperaturen boven de 30 graden en de zon is meestal aanwezig. Soms mis ik het zelfs een beetje om eens een lange broek te kunnen aandoen. Dat is alweer even geleden. Dit jaar kunnen we zeggen dat we een zomer gehad hebben en het is nog niet gedaan. De zon is met ons! Gelukkig... :-)

Ondertussen is het meer dan 1 jaar geleden dat we in Leuven vertrokken zijn. Op 8 september 2011 hebben we onze motor gestart in Leuven. Wat vliegt de tijd!

Ons vervelen hebben we alleszins nog niet gedaan. Momenteel hebben we onze handen vol met de sleutelbeheren, klussen, kuisen, wassen maar ook klanten bellen en opvolgen voor de verschillende bedrijven waarvoor we werken. We dachten gisteren een rustdag in te lassen maar dit is uiteindelijk maar een halve rustdag geworden doordat een klant zijn auto op het marktplein geparkeerd had en we dus op zoek konden naar hoe hij deze terug kon krijgen. De politie in Beaucaire en Tarascon blijkt alleszins niet bereikbaar op zondag. Ook van de depannagedienst vonden we geen telefoonnummer waarop we iemand konden bereiken. De klanten moesten zichzelf dus ook maar een rustdag in Beaucaire inlassen en maandag ochtend naar het politiebureau stappen tijdens de officiële openingsuren. Vandaag stond de Duitser terug voor onze deur. Hij was naar de politie geweest die hem vertelden dat hij zijn auto kon gaan afhalen bij de depannagedienst nadat hij €119 had betaald. Ik heb de man een lift gegeven en weet nu voor de volgende keer welke nummer te bellen wanneer je auto weg gesleept werd in Beaucaire. Een mens leert hier elke dag bij. 

Een andere klant had een probleem met hun douche die verstopt was. Gelukkig weet Dennis voor de meeste klussen wel raad. Handig om in huis te hebben zo'n klusjesman!

Eens onze halve rustdag van start was gegaan hebben we een bezoekje gebracht aan Mas des Tourelles waar gisteren de jaarlijkse wijnpersing te gebeuren stond. Ze hebben er de "wijnpers" vanuit de middeleeuwen nagebouwd door middel van opzoekingen in oude geschriften. Eén keer per jaar kan je de houten pers in werking zien en natuurlijk ook hun wijn proeven. Hun oude wijnen, gemaakt zoals vroeger, hadden smaken die je niet onmiddellijk zou verwachten in wijn. Het deed me soms ook denken aan Sherry of Porto.

Meer informatie: http://www.tourelles.com/

Hierna gingen we naar de Abbaye de Saint-Roman. Dit is een oud klooster. Heel leuk om eens te zien en vooral met een mooi uitzicht op Vallabregues, Les Alpilles, Luberon, Tarascon, ... Er waren wat wolken toen we op het terras stonden dus de Mont-Ventoux en Palais des Papes konden we jammer genoeg niet zo duidelijk zien.

Meer informatie: http://www.abbaye-saint-roman.com/spip.php?article15

Als afsluiter van onze rustdag genoten we met onze bootburen van een uitgebreide aperitief op onze boot en een etentje in "Le Soleil". We konden rustig buiten eten tot 23u 's avonds. Lange mouwen hadden we niet nodig. Wat kan het leven toch zalig zijn. 

Deel 2: Weg met het dak

Het oude houten/polyester dak van ons voorste dak eraf halen was nog een kleine klus in vergelijking met het afschuren. Het heeft Dennis een dag werk gekost om de oude verf en andere resten eraf te schuren. Op vele plaatsen is hij tot op bloot ijzer gegaan. Op andere plaatsen heeft hij de oude grondverf, waarvan we ondertussen weten dat ze doeltreffend is, erop gelaten. Uiteraard moest er dan ook nog zo snel mogelijk geverfd worden. Eens de zon niet meer op het dak scheen hebben we de verfborstel en grondverf boven gehaald. De eerste laag zit erop. Nu volgt nog het plamuren en nog enkele lagen lakverf. Vervolgens de ramen schuren, vernissen en ook op het voorste deel nog enkele lagen verf. Er is niet zo'n haast bij. Normaal gezien zal het hier de volgende weken nog wel mooi weer zijn dus we hebben nog regelmatig de kans op in onze werkkleren te schieten. Nu we terug aan het schuren en verven zijn vragen we ons soms af hoe we het hebben klaar gespeeld om de ganse boot te schuren en vele lagen te verven. Om nog maar te zwijgen of al de andere klussen.

 Beaucaire met een avondzonnetje

Schuren, spatelen, ... Weg met dat dak!

Na bijna een jaartje vrij weinig gewerkt te hebben aan onze boot begint de zin terug te komen om te schuren, verven en ... slijpmachine vast te nemen.

We hadden al lang gepland dat ons voorste dak eraf moest. Ons voorste dak bestaat, net als vroeger het andere dak, uit het ijzer van de romp met daarop hout. We denken dat de vroegere eigenaar dat gedaan heeft om het allemaal net iets strakker te maken maar het hout was rot en de polyester die ze op het hout hadden gelegd vertoonde barsten. We hadden vorig jaar geprobeerd dit te herstellen maar dit bleek geen langdurige oplossing. Gevolg, het dak had nog altijd barsten en langs de zijkant hebben we bruine strepen wanneer het regent van de combinatie rot hout en water.

Weg met die rotzooi dus! Dat is natuurlijk wel een spannend moment omdat we niet zeker wisten wat er juist onder zit en vooral in welke staat het zal zijn. 

We hebben ons geamuseerd. De herinneringen kwamen boven toen we de slijpschijf boven haalden en bij mij vooral met de spateltjes. Zoals Dennis ondertussen een "passie" voor hout heeft ontwikkeld door de verbouwing van de boot heb ik een "passie" voor roester te lijf gaan met een spatel. Onweerstaanbaar!

Ons dak voor de slijpschijf. Opzij zijn de bruine strepen zelfs op foto zichtbaar. De plakband boven het raam is omdat er blijkbaar een kleine lek is. Dat moet dus opnieuw afgekit worden maar eerst de ramen afschuren.

Dennis met professionele veiligheidsschoenen. :-)

 Het eerste "kijkgaatje"...

 De koevoet wordt boven gehaald.

 Mireil... de vrouw van de vorige eigenaar?

Eens het dak eraf was kon er gespateld worden. We hebben er al vrij veel verf afgekregen en de roester viel mee. Er waren enkele plaatsen waar ik wat dieper kon krabben maar het dak is in betere staat dan we gedacht hadden. Langs de zijkant heeft het zelfs nog een vrij mooie afronding, wat dan wel weer een nadeel is voor onze raam want daardoor blijft de regen nog altijd bovenop onze ramen terecht komen. Nadeel is wel dat het dak wel wat "putten" heeft. Het is niet mooi recht. Maar liever een ijzeren dak dat niet mooi recht maar wel stevig is dan wat we ervoor hadden. Nu volgt nog het afschuren van het dak, dicht maken van 2 openingen van vroeger en verven met grondverf en de lakverf. Eens het dak in orde gaan we ook de ramen vooraan allemaal terug afschuren tot op het hout, iets meer afschuinen en opnieuw enkele lagen vernissen. Deze werken zouden ervoor moeten zorgen dat we alles vanaf dan properder kunnen houden net zoals de bovenkajuit. Ook op andere delen van de boot gaan we één van de volgende weken met een verfborstel eens langs gaan. De temperaturen liggen al net iets lager dan in juli en augustus wat het al dragelijker maakt om de hele dag in de zon te werken. Onze boot ligt alleszins al weer iets minder diep. Alles bijeen woog het dak wel wat.

Toepie vond het allemaal maar niks! Ze ging schuilen in haar reisbakje achter de badkamer. "Wat zijn mijn baasjes nu weer van plan!?"