29 juni 2011

Cooking Class met Nito Carpita in St-Rémy-de-Provence

Wegens tijdsgebrek vroeg een collega of we geen zin hadden om een kookles in St-Rémy-de-Provence te volgen in haar plaats. Ze wou graag een artikel schrijven over deze kookles in het volgend nummer van Provence Sun. Dat moet je ons geen 2 keer vragen. Met plezier!
Onze wekker wist vanmorgen niet waar hij het had. We werden immers om 8u aan de kerk in St-Rémy-de-Provence verwacht. Elke woensdag en zaterdag is het daar markt. Zaterdag zou de markt iets kleiner zijn dan op woensdag. Er is een duidelijk verschil tussen de markt in St-Rémy-de-Provence en Beaucaire. De markt is toeristischer, je kan er dingen proeven en er zijn net iets meer lokale specialiteiten. De markt is ook groter. 
De kookcursus die we mochten volgen was bij Nito Carpita. Ze heeft samen met haar man een "mas" in de provence, op 3 kilometer van St-Rémy-de-Provence, waar ze kamers in verhuren. Daarbij hebben ze ook hun eigen "Cooking School" met verschillende formules. Als echte levensgenieters waren we heel benieuwd om dit eens te volgen. Het was "fantastic"! We volgenden de les samen met 6 Amerikanen. Alle 6 vrienden van elkaar, afkomstig van Minnesota, sommige hadden/hebben een boot. We hadden dus voldoende onderwerpen om over te praten. We hebben vandaag heel veel bijgeleerd van Nito Carpita. Ze wil met haar "Cooking School" vooral de mensen de techniek bijleren, hoe je het jezelf in de keuken makkelijker kan maken op verschillende vlakken, meer dan echt een recept aan te leren omdat je die tegenwoordig zonder problemen op Google kan vinden. Wat ons betreft is ze geslaagd in haar opzet! Wat we zoal geleerd hebben vandaag?
- De historiek van de markt van St-Rémy de provence. Dat de marktkramers mogen verkopen van 8u tot 12u. Om 12u hoor je een sirene in de stad dat aangeeft dat tijd is voor de marktkramers om te beginnen inpakken zodat ze om 13u weg zijn en tegen 14u alles terug opgekuist is door de stad. De marktkramers betalen per meter dat ze hebben op de markt. Dit kost €8,25 voor de eerste meter, €8 voor de 2de meter enz. De marktkramer die gans het jaar door komt, dus ook met slecht weer (regen, mistral, ...), krijgt zijn vaste plaats op de markt. Dit heeft als voordeel voor hem dat de klanten hem heel makkelijk terugvinden en de "zomer-marktkramers" niet zomaar op zijn plaats kunnen komen staan. De markt in St-Rémy-de-Provence zou geen aanrader zijn in juli en augustus omdat het dan heel druk is. Wij waren er om 8u 's morgens. Het ideale uur om de markt te bezoeken.
- Wanneer je groenten wil kopen op de markt kan je eerst even rondkijken, prijzen vergelijken en bij een 2de toer pas kopen. Er zijn immers geen vaste prijzen die de marktkramers moeten hanteren en zo kan je zien waar je de beste producten kan kopen.
- Doordat de markt in St-Rémy-de-Provence reeds vele jaren bestaat is ze verdeeld in verschillende gebieden. Zo zijn de groenten en fruit, vis en vlees en kleding en snuisterijen (tafeldoeken, lavendel, ...) gegroepeerd. Zo moeten de bezoekers niet altijd opnieuw op zoek gaan naar hun favoriete marktkramers.
- Vroeger gingen de mensen die thuis de kok waren altijd zelf naar de markt. Niet alleen om groenten, fruit, vlees, vis, ... voor een ganse week in te kopen maar ook voor sociaal contact. Vermits ze op de markt waren en dus geen tijd hadden om te koken kochten ze vaak kant-en-klare maaltijden voor die dag zoals paella die je nu nog altijd op elke provencaalse markt kan kopen.
- We leerden ook veel over de groenten, fruit, vis, ... Hoe je kan zien dat een meloen rijp is. De leerden de verschillende soorten tomaten, olijven, bonen, vis, vlees, ... kennen. Nito vertelde ons ook dat de marktkramers hier bij wet verplicht zijn om te vermelden vanwaar hun groenten afkomstig zijn (Frankrijk, Provence, Languedoc of andere landen). 
- We leerden ook meer over de olijfolie, Nougat en ontdekten het kraam van Bernard die zelf nog zijn zalm rookt, ham marineert, ... Uniek wat zijn marinades betreft volgens onze chef-kok.
Ondertussen begrijpen we nog beter waarom de Provence de "Garden of France" genoemd word. 
Tijdens ons "vrije" uurtje ontdekten we een vrouw op de markt die juwelen verkoopt gemaakt van kralen. Ze is er 42 jaar geleden, op haar 17-jarige leeftijd, mee gestart en doet het nog steeds. Heel mooi! Als je ooit eens op de markt van St-Rémy-de-Provence of Arles komt. Ze is interessant om een babbeltje mee te doen en heeft mooie juweeltjes! 
Om 10u startte onze kookles in de keuken van Mas Cornud. De keuken was een droom voor iedereen die graag kookt. Je had er ruimte en alles waar je maar van kon dromen was aanwezig. Ons menu was geen haute cuisine maar vooral zeer provencaals en kan je achteraf thuis zelf klaar maken (denk ik). Al zal ik haar oven, koelkast, snijmachine, ... missen. In een professionele keuken gaat alles toch net iets makkelijker. 
De les begon met een wandeling door haar kruidentuin. Ze had een 20-tal kruiden staan van verschillende soorten tijm, citroenmelisse, curry tot basilicum, munt, marjolein, oregano en veel meer.
Bij alles wat ze vast nam kregen we een (technische) uitleg. Hoe we best een ajuin konden snijden. Wat de truc is om niet te wenen tijdens het snijden van een ajuin. Hoe je knoflook kan bewaren. Hoe je best basilicum kan snijden. We leerden ook een 10-tal verschillende soorten peper kennen. Wat je allemaal kan doen met bladerdeeg. De verschillende manieren om vlees te bereiden enz... Volgens Nito bestaat een goed recept uit 3 basisingrediënten en een aantal toegevoegde ingrediënten zoals kruiden, look, ... Een andere principe van Nito is dat je de meeste dingen nog kan hergebruiken in de keuken: het kookvocht van de ajuin kan je in de soep doen, papier van de bladerdeeg kan je hergebruiken, ... Hygiëne in de keuken is ook één van haar "stokpaardjes". We hebben het allemaal proper en netjes klaar gemaakt.
Voor ons als levensgenieters en "hobbykoks" was het zeer leerrijk en hebben we er enorm veel uit geleerd. We zien in Nito een Nigella Lawson. Iemand die gepassioneerd is door alles wat met eten en koken te maken heeft en van eenvoudige ingrediënten een feestmaal kan bereiden. Ze had ook een vuistregel: Drink nooit wijn zolang je eten aan het bereiden bent en er dus nog messen aan te pas komen. Eens de messen aan de kant liggen kan je starten met de wijnen. Het was nog geen middag dus we hadden geen probleem met deze vuistregel. 
Eens al de voorbereidingen getroffen worden konden we rond 13u starten met de aperitief. Daarna even de "galette de tomate" afwerken die we 10 minuten later konden opeten. Ongelofelijk hoe zoiets relatief eenvoudig zo lekker kan zijn. De smaken pasten perfect bij elkaar. 
Na elk gerecht werden we terug naar de keuken "gefloten" om het volgende gerecht klaar te maken, te dresseren en nog de laatste informatie te ontvangen. De Amerikanen waren dolenthousiast net als wij! We genoten met volle teugen van volgend menu:
- Aperitief (Rosé) met radijzen (met fleur de sel), olijven, knoflook, ...
- "Galette de tomates aux olives noire"
- "Rôtie du porc, cuit à la broche. Mange-tout sauté aux sesames. Pommes de terre rôties aux romarin."
- "Tarte moëlleuse aux abricots (met zelfgemaakte marsepein)"
De wijnen die we erbij geserveerd kregen waren: Mas Neuf 2009 AOC Costières de Nîmes en E. Guigal 2006 AOC Côtes du Rhône.
Om 16u namen we afscheid van Nito, David (haar man) en de 6 Amerikanen die ondertussen geen vreemden meer waren voor ons. We hadden genoten en kunnen de Cooking School alleen maar aanraden aan mensen die van koken houden, graag iets willen bijleren tijdens hun vakantie en hiervoor een dag willen uittrekken. Meer informatie over de Cooking School vind je op: http://www.mascornud.com/seasons.html?page=cooking
Oh ja, jullie verwachten nu waarschijnlijk foto's om een idee te krijgen van wat we zoal gezien en gegeten hebben. Terecht! Hieronder volgt een selectie van de vele foto's. Het Engelstalige artikel kunnen jullie binnen 2 maanden lezen in de Provence Sun. :-)
Voor wie graag de recepten wil: Stuur gerust een mailtje en ik mail ze door!

 Vind de ideale boon voor een Soupe au Pistou...


 Onze chefkok: Nito Carpita
 Sla afkomstig van de Provence



 Een slakom gemaakt uit hout afkomstig van olijfbomen is ideaal voor een salade. De houtsoort bevat al wat olie en neemt dus geen olie van de salade op.
 Interessante mevrouw, die juwelenverkoopster...

 We ontdekken de vele soorten kruiden...
 
  

 Ik leer hoe je moet snijden met een koksmes zonder in je vingers te snijden.
 De marinade van het vlees.
 Dennis bakt de sluimererwten.
 Het vlees is klaar voor de grill...

 Aperitief na al het harde werken. :-)

  De bereiding van de overheerlijke tomatentaart.
 



 Het dessert: Taart met abrikozen en marsepein.
 De Mas Cornud. Het zwembad was zeer aanlokkelijk!
Met dank aan: Nito & David

28 juni 2011

Weekendje kamperen, Côte d'Azur

We zijn dit weekend voor enkele dagjes gaan kamperen aan de Côte d'Azur, op 220 kilometer van Beaucaire. Vermits we in die regio al een aantal keren op vakantie geweest zijn hebben we vooral genoten van de verkoeling in de zee, siestas, lekker eten, ... Ons uitzicht vanop onze kampeerplaats was fantastisch!
Maar we zijn ook naar Port-Grimaud en St-Tropez geweest. In St-Tropez waren er verdacht weinig boten (lees: luxe-jachten) toen we aankwamen. Tot een half uur later de ene na de andere binnen gevaren kwam. Indrukwekkend! Wij hebben genoten vanop een bankje van al de actie in de haven. Hieronder vind je een fotoreportage...
















Het schip "Silver Angel" is te koop voor €68.000.000. Er is plaats voor 19 personen personeel, 12 gasten, 7 slaapkamers. U kan dit schip ook huren voor €400.000/week, inclusief personeel. Geïnteresseerden kunnen best koers zetten naar St-Tropez of contact opnemen met Benetti Yachts http://www.benettiyachts.it/en/home/yachts/custom/custom65/fb247-silver-angel/.

23 juni 2011

Languedoc Sun & Provence Sun

Sinds enige tijd ben ik actief met enkele Engelse dames voor de Engelstalige magazines Languedoc Sun & Provence Sun. Dit is een eerder kleinschalig project maar heel leuk om te doen. Hierbij vind je een link naar beide magazines, editie juli/augustus 2011. 
In de Languedoc Sun staat een leuk artikel over Beaucaire met enkele foto's die wij genomen hebben. 

In de Provence Sun vind je onder andere een artikel over Roussillon met zeer mooie foto's van de okergroeven. Zelfs met mijn foto op de cover. :-) 


Leuk om te weten dat je foto's door minstens 20.000 mensen zullen gezien worden. 

20 juni 2011

Por Qué No is jarig!

We hebben vandaag iets te vieren... Drie jaar geleden begon ons avontuur toen we op 20 juni 2008 onze boot kochten. We dachten toen dat we in 1 jaar hard werken de boot bewoonbaar zouden kunnen maken. Het heeft uiteindelijk twee jaar geduurd. Maar we hebben de werken ook uitvoeriger aangepakt dan oorspronkelijk gepland. Onze boot heeft ons soms bloed, veel zweet en enkele traantjes gekost maar het is het allemaal meer dan waard geweest. We genieten er nu elke dag van!
We krijgen het niet over ons hart om voor zijn verjaardag een fles champagne tegen de romp te gooien maar gaan er zeker en vast wel een glaasje op drinken! :-)
 
 Nadat we al de mosselen hadden verwijderd konden de schuur- en verfwerken beginnen.


 De laswerken waren niet eenvoudig doordat er heel veel wind stond dat weekend. Vandaar dat we een "tentje" gemaakt hadden om achter te lassen. 

Het resultaat van 2 vermoeiende weken. Geen gaten meer in de romp, nieuwe anodes en volledig herschilderd. We konden ermee naar Leuven vertrekken voor de volgende werken...

15 juni 2011

Feeling hot hot hot!

De zon is Beaucaire zeer goed gezind. Momenteel is het hier al enkele dagen +30 graden en een heel licht briesje wind. Het weer dat ik met Kroatië associeer. Zalig! Maar toch even wennen om in deze zwoele temperaturen te werken. Gelukkig brengt onze airco een klein beetje afkoeling, weliswaar maar in 1 ruimte en slechts enkele graden. Ik begin te begrijpen waarom het werkritme hier lager ligt dan in België. 

Op zoek naar afkoeling heb ik vandaag de "Café Frappé" ontdekt. Mijn recept voor een heerlijke Café Frappé:
- sterke espresso-koffie
- vele ijsblokjes
- melk naar smaak toevoegen
- suiker (of Canderel) naar smaak toevoegen
Indien gewenst kan je er ook een bolletje vanille-ijs ipv melk en chocoladesaus aan toevoegen. 


Een aanrader!! Do try this at home! :-)

Toepie, onze lieve maar rotverwende poes, ligt niet langer meer in het zonnetje zoals in het voorjaar maar je vindt ze nu vooral buiten in de schaduw of in onze douche. Beneden in ons bootje is het iets frisser en blijkbaar dus ook in de douche. :-) 
Wie mee in de sfeer wil komen: 

14 juni 2011

Hoe een boete goed kan zijn voor je lijn...

De Franse administratie... We hadden er al veel over gehoord maar dachten telkens dat de mensen overdreven. Ondertussen denken we er anders over!
We hadden 2 weken geleden een parkeerboete gekregen omdat we onze blauwe schijf niet gelegd hadden. We dachten toen nog dat al de parking in Beaucaire gratis was. Niet dus. Vermits we ondertussen met een Franse nummerplaat rond rijden leek het ons beter om deze boete niet verticaal te klasseren en als brave burgers te betalen. Wanneer je binnen de 14 dagen betaald kost het €11, anders €33. De boete bestaat uit 2 papiertjes met een korte uitleg over hoe je kan betalen: of per cheque of met speciale zegels voor een boete. 
Ik ging vandaag dus naar het postkantoor om de taxzegels te kopen maar blijkbaar kan je die alleen kopen in een boekenwinkel of Bar/Tabac winkel. Dus trok ik verder naar de dichtstbijzijnde Bar Tabac winkel, maar deze man vertelde me vriendelijk dat hij geen zegels meer had. Mijn wandeling ging dus verder door Beaucaire op zoek naar een andere Bar Tabac. Vermits we geen rokers zijn en geen kranten kopen weet ik de Bar Tabac winkels in Beaucaire niet zijn. Daar is bij deze dus verandering in gekomen. 
Tot ik voorbij het politiekantoor wandelde. Makkelijk, dan ga ik dat toch even betalen.... Niet dus! Het is niet mogelijk om de boete met overschrijving of cash geld te betalen. Met cheque is wel mogelijk. Maar vermits ik weiger met cheques te betalen liep ik dus terug buiten met de boete. (Ik hoorde dit weekend dat 22% van de Fransen nog dagelijks met cheques betalen. Dat merken we dan ook als we boodschappen gaan doen en moet wachten voordat ze hun cheques ingevuld hebben aan de kassa).
De volgende Bar Tabac zei me dat er maar één Bar Tabac in Beaucaire is die taxzegels verkoopt maar jammer genoeg is hij dat niet. Vijf minuten later en bij de 3de Bar Tabac winkel van Beaucaire aangekomen kocht ik mevrouw haar laatste taxzegel. Yes! De uitleg over hoe ik de zegels moest kleven kreeg ik er gratis en met een glimlach bij. Eén deel van de boete moet je zelf bijhouden en bij je papieren van de auto steken als bewijs dat je betaald hebt. Het andere deel kan je ofwel opsturen met de taxzegel en dus nog een extra postzegel opplakken of gaan afgeven bij de politie. Zucht! Eén uur, een postkantoor, 3 tabacwinkels en 2 x het politiekantoor later was onze boete betaald. Of hoe een boete goed kan zijn voor je lijn. Gelukkig was het stralend weer in Beaucaire, +30 graden en zonnig!

12 juni 2011

Feria in Caissargues (bij Nîmes)

We waren uitgenodigd om mee naar de Feria in Caissargues te gaan. Om 9u45 's morgens stonden we in Caissargues. Een half uur later hadden we al een gratis pintje wijn en broodje met braadworst in onze handen. Ze beginnen hier in Frankrijk wel heel vroeg! We waren op een privé-terrein waar de stoet met oude fietsen, paarden met kar en de paarden die de stieren in bedwang hielden vertrokken. Onderweg hielden we regelmatig even halt om de stoet te zien passeren en na een dik uur kwamen ze aan in de arena van Caissargues. Daar zal dan 's avonds de "course camarguaise" plaats vinden. Wij trokken naar vrienden thuis voor een barbecue. 's Avonds hadden we afgesproken met ons mama en Luc voor een "laatste avondmaal". Hun vakantie zit er weer op.
 braadworsten à volonté
 vele oude fietsen rijden mee in de stoet









 met typische sjaaltjes...



 de stieren


Courses Camarguaises zijn een soort stierengevechten die plaats vinden in een arena, waar vaak ook Spaanse stierengevechten worden gehouden. De deelnemers aan een Course Camarguaise worden raseteurs genoemd. Courses Camarguaises vinden plaats in het zuidoosten van Frankrijk (de Camargue regio). 
Tijdens Courses Camarguaises worden andere stieren gebruikt dan tijdens Spaanse stierengevechten. Ze zijn kleiner, hebben langere, hogere horens en zijn gefokt in de omgeving. Deze stieren worden vele malen gebruikt en worden bekend onder de aficionados (liefhebbers). De trofeeën die de raseteurs kunnen winnen worden vaak vernoemd naar de meest 'beroemde' stieren. De fokkers (van zogenaamde manades) spelen een grote rol in het 'creëren van heldhaftige stieren', dus een Course Camarguaise is niet alleen een strijd tussen raseteurs, maar ook tussen fokkers.
Gedurende 15-20 minuten strijden de raseteurs tegen elkaar door lappen stof van de horens van een stier af te snijden (diverse 'lappen' worden tussen de horens van de stier gebonden, tegen zijn kop aan) met metalen haken (rasets), die zij in hun handen dragen. Zij verdienen punten als ze de lappen doorsnijden. Vaak springen ze over de houten omheining van de arena om te ontsnappen aan de stier. Na afloop van het evenement worden de stieren teruggedreven naar hun hok.