Een weekend zoals we het graag hebben.

Met een bevriend koppel trokken we naar Saint-Jean-Saint-Nicolas, waar een gezellig chalet op ons wachtte midden in de Alpen nabij Saint-Jean-Saint-Nicolas. Onze vrienden zijn Fransen dus we hebben onze Franse vocabulaire nog wat kunnen verbeteren. En alsof het besteld was: stralend mooi weer, blauwe lucht en zon van ’s morgens tot ’s avonds. Behalve dan die ene bui.

We genoten van uitgebreide ontbijten op het terras, wandelingen met prachtige uitzichten, apero’s in de zon en avonden vol lekker eten. Geen haast, geen planning die gevolgd moest worden — gewoon samen zijn en genieten van de rust, de natuur en elkaars gezelschap. 

Nuit blanche... Geeuw

Maandagmiddag stonden we in Fos, met ons karretje vol eten en drinken, klaar voor een zeiltripje. Er stond behoorlijk wat wind, en dat maakt het voor ons meteen wat spannender. Onze poes was niet zo enthousiast, en na ongeveer een uurtje varen kwamen haar brokjes er alweer uit. We hebben haar dan samen met haar reisbakje buiten gezet, en dat leek iets beter te gaan, al bleef ze verre van op haar gemak. Ze is haar nieuwe boot nog niet gewoon.

Na een viertal uur varen, aan zo’n 5 tot 7 knopen, kwamen we aan in Frioul, op ongeveer 40 kilometer (+/- 22 mijl) van Fos. De baai waar we eerder al eens hadden overnacht, lag deze keer niet goed ten opzichte van de wind, dus voeren we door naar een baai aan de andere kant van het eiland.

De wind bleef echter stevig doorstaan tot een uur of drie ’s nachts, waardoor de zee onrustig bleef en ons bed de hele nacht mee bewoog. De eerste nacht van onze trip was dus niet bepaald geweldig, een "nuit blanche" zeggen ze in het Frans. Gelukkig was het tenminste niet koud.