Een weekend zoals we het graag hebben.

Met een bevriend koppel trokken we naar Saint-Jean-Saint-Nicolas, waar een gezellig chalet op ons wachtte midden in de Alpen nabij Saint-Jean-Saint-Nicolas. Onze vrienden zijn Fransen dus we hebben onze Franse vocabulaire nog wat kunnen verbeteren. En alsof het besteld was: stralend mooi weer, blauwe lucht en zon van ’s morgens tot ’s avonds. Behalve dan die ene bui.

We genoten van uitgebreide ontbijten op het terras, wandelingen met prachtige uitzichten, apero’s in de zon en avonden vol lekker eten. Geen haast, geen planning die gevolgd moest worden — gewoon samen zijn en genieten van de rust, de natuur en elkaars gezelschap. 

Dagje La Ciotat.

Na onze woelige dag hesen we onze zeilen en vaarden naar richting La Ciotat. Er was wat wind maar niet heel veel dus we aten rustig 's middags, al varend langs Île de Riou naar de kuststad. Leve de autopilot. 

We gooiden ons anker uit in een baai op vogelvlucht van La Ciotat. Hier zouden we onze tweede nacht doorbrengen. We kregen er een mooie zonsondergang gratis bij.

De nacht was al wat rustiger als vorige nacht maar omdat ze meer wind voorspellen besloten we om de volgende ochtend de haven van La Ciotat in te varen, voordat de wind opkwam. Om negen uur konden we bellen of ze een plaatsje hadden en gelukkig was het antwoord positief. We hadden ook wel zin in een dagje La Ciotat. We hadden immers het koppel dat we er twee jaar geleden toevallig leerden kennen, en die er een buitenverblijf hebben, een berichtje gestuurd om te zeggen dat we in de buurt waren en ze hadden ons uitgenodigd voor een lunch op hun appartement. De nacht in de haven is gelukkig nog betaalbaar, zelfs met een wat grotere boot. Toch al in laagseizoen. We betaalden een dikke 20€ voor de nacht.

Een roze zeilboot... Wat een mooi idee! Benieuwd hoe hun zeilen eruit zien...

We hebben een favoriete pizzeria in La Ciotat en reserveerden dus snel een tafeltje voor een tête-à-tête 's avonds.