25 oktober 2026

Samen naar "Les deux trous" in St-Rémy-de-Provence.

De regenperiode is weer even achter de rug en we zien terug wat vaker de zon. In onze voortuin zien de her en der paddestoelen, ongeveer 7 in totaal. Toch wat vreemd en volgens Google Lens de gele ringoboleet. Ze zouden eetbaar zijn mits ze goed te kuisen maar niet veel smaak hebben. We gaan ze toch maar mooi laten staan.


Het is nog eens gelukt, afspreken met onze vrienden. Ze hebben een "normaal werkritme" en dus vooral tijd in het weekend. Dat is dan eerder het moment dat wij minder tijd hebben maar na het hoogseizoen is dat bij ons weer wat anders. We gingen lunchen in St-Rémy-de-Provence, wandelen in de Alpilles en dan het weekend in schoonheid afsluiten met een drankje in de Irish Pub. 






"Les Deux Trous". Als je goed kijkt zie je nog een derde gat. De plaats is gekend en populair bij de "Instagrammers".




24 oktober 2026

La vie est belle.

La vie est belle. De zon is terug, het leven gaat z'n gangetje. Het donsdeken werd boven gehaald, de verwarming aangezet, de herfst is volop in het land. Onze poes is kampioen in de warmste plaatstjes te vinden: op haar hangmat boven de verwarming, in de lavabo boven de verwarming, op de benen op het dekentje. De baasjes spartelen wat door de administratie, de kapitein klust links en rechts en er werd even rond gekuierd in Beaucaire. In al onze huisjes zitten momenteel huurders dus tussendoor moet er ook gepoetst worden.

Onze poes is een courgette-lover dus we moeten altijd oppassen dat er geen courgette in haar buurt, onopgemerkt blijft liggen.
We hadden een lek op ons dak. De kapitein zocht naar de oorzaak en hoopt de oplossing gevonden te hebben. De toekomst zal uitwijzen of het gelukt is.
Een avondje in Nîmes met vrienden. Altijd een goed idee.






22 oktober 2026

Karthuizerklooster in Villeneuve-lès-Avignon: geen kat te zien!

Na twee dagen bijna continu regen en binnen zitten waren we blij dat we terug een zonnetje zagen aan de hemel. De matroos had een lunch gepland met een vriendin in Villeneuve-lès-Avignon. Nadien kuierden we wat rond de stad en besloten om "La Chartreuse" te bezoeken. Dit voormalige kartuizerklooster, gesticht in de 14e eeuw, is vandaag een indrukwekkend monument met sfeervolle binnenplaatsen, oude kloostergangen en prachtige tuinen. Een bezoek voert je terug in de tijd en laat je kennismaken met het rijke religieuze en culturele verleden van de Provence. Er waren geen sporen van de karthuizer poes waar we een nauwe band mee hebben. Sinds 1973 is het klooster ook een cultureel centrum waar schrijvers en theatermakers inspiratie vinden. Het is een heerlijke plek om op je gemak rond te wandelen en een minder bekende, maar prachtige kant van de Provence te ontdekken.

 

Lunch in L'Heure Bleue, in Villeneuve-lès-Avignon.

De ingang van het voormalige klooser is imposant, net als de grootte van het domein en het uitzicht op het Fort Saint-André.


































Onze Deense vrienden zijn weer aangekomen in de regio. We planden dus een apéro samen.
Onze "karthuizer" vindt het allemaal heel vermoeiend.