Onze poes begint zich hier al goed thuis te voelen, en de baasjes ook.
Na een dagje stad wilden we de regio verder verkennen. De matroos had een wandeling gevonden met niet ver van ons appartementje. Al snel ontdekten we echter dat we ze zouden moeten inkorten omdat de rivier te groot was geworden en we er niet over konden. We moesten dan in ruil een erg steile helling op. De wandeling werd uiteindelijk maar vijf kilometer met een stuk door een woonwijk met vele Duitsers en zelfs een Duitse school.
De steile klim...
We stopten onderweg naar de kust even langs een huis dat vrienden net gekocht hebben. Ze ruilen het leven in Frankrijk met een leven in Spanje.
We waren nog niet uitgewandeld en reden dus naar Cala de Mijas. Er is een luxevoetpad van enkele kilometers tot in Cabopino. We hielden het bij een stuk van het pad en lieten ons weer verleiden tot een terrasje en een fris pintje (cerveza tostada sin).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten