Port Saint Louis: op zoek naar drijfhout

Een lenteweertje dit weekend. We love it! We reden naar het strand nabij Port Saint Louis op zoek naar drijfhout. De matroos had eerder al wat leuke ideetjes op internet gevonden en aangezien de kapitein een topklusser is werken we dus aan ideetjes om drijfhout in ons huisje te gebruiken. We zijn benieuwd of onze vondsten nuttig zullen zijn. Onze timing zat blijkbaar niet goed voor onze zoektocht. Toen we terug naar de auto wandelden met onze takken werden we aangevallen door tientallen muggen. Niet te begrijpen dat er vissers kiezen om in die regio te gaan vissen.

 De Rhône monding.

Wat vliegt de tijd... Herfst.

Soms zou je even de tijd op pauze willen kunnen zetten. Een dag lijkt vaak maar een uur, en ze vliegen als een sneltrein voorbij. Vroeger, toen oudere mensen dit tegen me zeiden vond ik dat ze overdreven en vooral aan het zagen waren. Nu begin ik te begrijpen wat ze bedoelden. 
Nadat we voorbije zaterdag heel veel regen over ons hebben gehad, genoten we zondagavond tot na middernacht van een etentje op ons terrasje. Gelukkig bracht de terrasverwarmer wat extra warmte zodat het aangenaam warm bleef.

 Zaterdagochtend, toen de regen nog in aantocht was.

De kapitein neemt afscheid van zijn eerste rijbewijs. Hij krijgt een modern rijbewijs in de vorm van een bankkaart in de plaats. Nostalgie...

De werken in ons huisje gaan weer verder. De eerste slaapkamer heeft ondertussen een hoofdeinde en zelfgemaakte plinten. De ganse kamer krijgt de nodige lagen verf, net als de badkamer ernaast. Eens dit allemaal afgerond is komt de kamer terug vol rommel te staan zodat er aan de tweede slaapkamer en badkamer verder kan gewerkt worden. Kleuren kiezen, niet makkelijk. Eens alles af zullen we weten of we goed gekozen hebben.

De matroos heeft het gevoel alsof ze ondertussen de "Tour de France" doet, maar dan met de auto. Meer dan 600 km op twee dagen staan er bij op de kilometerteller. Gelukkig hebben we een kilometervreter. De platte band onderweg bracht even roet in het eten maar gelukkig was er een bandencentrale in de buurt, en een reservewiel in de koffer.

Het leverde wel wat goede foto's op van vakantiehuizen dankzij het mooie weer dat we deze week hebben. 

En tussendoor ook even een toeristisch kasteeltje in hartje Cevennes:

Château de Portes

Last minute tripje België

Mijn opa is niet meer. Hij is vorige week in zijn slaap overleden in het rusthuis, met zijn vrouw in het bed naast hem. Ze hebben dit voorjaar nog hun 70 jaar huwelijk kunnen vieren. 94 jaar is hij geworden. We troosten ons met de gedachte dat hij in relatief goede gezondheid zijn leven heeft mogen afsluiten. We zullen hem missen, onze "pater familias". 

We planden dus last minute een tripje naar België om de begrafenis kunnen bij te wonen. Vier volle dagen zouden we in België vertoeven. We planden nog enkele andere nuttige afspraken in zoals het rij-examen voor de kapitein. Het heeft wat moeite, tijd en stress gekost maar hij is nu de trotse bezitter van een BE-rijbewijs. 

Er moest ook al enige tijd een klus gebeuren aan een riolering. Niet zo leuk maar nu ook achter de rug. De matroos vond tussenin nog enkele uurtjes voor een shopke. En uiteraard probeerden we tussenin ook nog enkele vrienden en familie te zien. We hebben jammer genoeg vele mensen niet kunnen zien. Volgende keer...

 Kennismaking met de mooie schattige Emiel.

 Kaaskroketten met frietjes. 

De mama van de kapitein is net jarig. Dat moet gevierd worden, met de ganse familie deze keer! 

Onze bootpoes was er ook bij en had het na enkele dagen helemaal naar haar zin.

De oude markt in Leuven. Onze vroegere thuis waar er altijd wel een Stella koud staat.

Ondertussen zijn we al terug thuis en aan het werken. De verwarming werd al zelfs eens opgezet. En met de regen vandaag hebben we helemaal het gevoel dat de herfst begonnen is. 

Nazomeren...

Het bouwverlof is voorbij, de kapitein is terug gestart met de werken in ons huisje. En we hebben er zin in! De zon was meestal aanwezig deze week. We konden zelfs nog een avondje buiten zitten bij vrienden voor een barbecue.

We hadden klanten de depot-vente in Eygalières leren kennen. Ze waren onmiddellijk enthousiast en kochten er kasten, waaronder eentje die niet in hun auto kon. Gelukkig wel in onze aanhangwagen. De kast gaat een vijfde leven tegemoet in een vakantiewoning.  

We merken aan onze bootpoes dat het frisser aan het worden is. 's Avonds komt ze terug bij ons in de zetel liggen en 's morgens verwent ze de matroos met een knuffelkwartiertje. 

Onze buren zijn schatten. Ze helpen ons altijd uit de nood met vanalles en nog wat. Dat verdient een etentje in een plaatselijk restaurantje.  

 Bedankt!