Wandelen in Collias

We maakten zondag een wandeling van 11,5 km in Collias. We zijn fier op onszelf. De zon liet ons toen al in de steek, ondertussen hebben we al enkele dagen regen. Vanaf morgen zou het terug moeten opklaringen.

 De Gardon. In de zomer hebben we op deze rivier gekayakt.

 Het was al even geleden maar we zijn tijdens deze wandeling nog eens NIET verkeerd gewandeld.

 Op de foto zie je het niet goed maar dit is geen uitzichtspunt voor mensen met hoogtevrees. Naast de kapitein gaat het steil naar beneden.

 We zijn tijdens onze wandeling verschillende jagers tegen gekomen. Eentje ervan was duidelijk zijn hond kwijt. De andere reed rond met een everzwijn in zijn pick-up. 

Collias, het dorpje.

 Na deze wandeling werden we getrakteerd bij vrienden op pannenkoeken. Zalig!

Een nieuw jaar, we worden alweer een jaartje ouder. De matroos heeft ook zo haar kleine gezondheidskwaaltjes. Het is een vrouwtje. Weer werd het ziekenhuis in Nîmes uitgetest voor een kleine ingreep. Deze keer geen klachten over de behandeling in het ziekenhuis. De verpleegsters en dokters lieten hun van hun vriendelijkste en beste kant zien. De mede-patiënt was net iets minder aangenaam maar gelukkig is dat maar een detail. Alles is vlot gelopen en al dezelfde dag zat ik terug op ons bootje. De volgende dag kreeg ik zelfs een telefoontje met de vraag of alles in orde was. Lief! De matroos huppelt al terug rond.

De kapitein heeft er ondertussen een speeltje bij. Of moet ik zeggen de poes? Het toestel is een laserwaterpas. Als het aan staat lijkt het eerder een poesspeeltje. Onze poes wordt er helemaal dol van. 

De dader!

Rendez-vous à Nice.

Het kriebelde al een tijdje. We hadden zin om nog een tripje in te plannen voordat we er terug goed invliegen. Ons verstand zei ons dat we er geen tijd voor hadden maar we hebben ons hart laten spreken en hebben drie dagen Nice geboekt. De weersvoorspellingen zagen er immers veelbelovend uit. Bij aankomst in Nice was het bewolkt, en bij vertrek opnieuw. Maar de twee dagen tussenin genoten we van de zon. We boekten hetzelfde hotel als vorige keer, Albert 1er. Een aanrader qua ligging en prijs/kwaliteit.

Nice zonder zon heeft net wat minder charme. Gelukkig kwam de zon al na een uurtje piepen.

 Daar gaat de ferry naar Corsica.

Leuk terrasje... 

 We zochten onze restaurantjes op de tripadvisor. Hierdoor vermeden we de toeristenvallen en kregen we bovendien nog een extra korting.

 De tweede dag starten we met een ontbijt in het zonnetje.

 De elektrische auto's staan klaar voor vertrek.

We trokken onze wandelschoenen aan voor een wandeling van ongeveer 5 km, volgens het boekje. Alles bij elkaar zullen we op onze tweede dag ongeveer 10 km gewandeld hebben. De wandeling vertrok vanuit de haven van Nice, langs de kust naar het Mont Boron park en het fort Mont-Alban.

 Ook de palmbomen hadden wat last van de wind.

 Zelfs op een dag met veel wind in januari zitten er mensen op het strand.

 Appartementen met mooi uitzicht.

 De beklimming naar de boven kan beginnen. 

 Het uitzicht aan de andere kant van de berg is ook de moeite.

 We maakten een kleine omweg langs het Fort du Mont Alban.

 Vanaf het fort heb je een mooi uitzicht op Nice.

 Een mens krijgt er dorst van, zeker als je het ene na het andere cafeetje passeert met "happy hour".

 En ook de honger werd weer verholpen met een lekker etentje.

De tijd vliegt. We zouden het wel gewoon kunnen worden, dit ritme. Een ontbijt op een terrasje, overdag een goeie wandeling en 's avonds lekker eten. Jammer genoeg zitten we al aan de derde en laatste dag. We maakten een wandeling in het centrum van Nice.

 Een leeg strand. In de zomer is het hier heel wat drukker.

 "Terrasjes" op het strand. Zalig!

 Dé "Promenade des Anglais" van Nice. Via deze link kan je via de webcam de Promenade live bekijken.

 Het Negresco, een beroemd hotel in Nice. Naast dit hotel ligt Masséna-museum.

 Luxe-taartjes, vanaf €29 voor een taartje voor 4 personen. Te mooi (en te duur) om op te eten.

 Onze wandeling ging langs verschillende parken in Nice. We zagen vele mensen genieten van de zon, de rust en wat groen.

 Zeer hoge palmbomen.

 De solden zijn vorige week begonnen in Frankrijk. Dan is de matroos niet te houden, zeker niet in de buurt van de Lafayette. De kapitein heeft het geweten.

Het is weer voorbij. We zitten terug op ons bootje met weer wat leuke herinneringen en zin om aan onze to do-lijst te beginnen.